دلبرا یک بوسه دادی انقـَدَر نازت زِ چیست ؟! گر پشیمان گـَشته‌ای بـگذار بر جایش نـَهـَم .

من آن‌قدر آدم بزرگواری نبودم که بتوانم توهین دیگران را ببخشم ؛ اما با گذشت زمان ، آن‌ها را فراموش می‌کردم . برای همین ، کسی که فکر می‌کرد از او متنفرم ، وقتی می‌دید با لبخند به او سلام می‌کنم‌ ، تعجب می‌کرد . بعضی‌ها این رفتار را نشانه بزرگواری من می‌دانستند و بعضی ها فکر می‌کردند شخصیت ضعیفی دارم . اما حقیقت خیلی ساده‌تر بود ؛ من حتی اسم آن آدم را هم یادم رفته بود .

اکنون به نظر می‌رسد که صبور تر شده‌ام اما چراغی در وجودم خاموش شده‌است که دوست داشتم تا ابد روشن بماند. ‌–عباس معروفی