وقتی حسن باقری امروز را می دید! با فتح خرمشهر‌ در ۳ خرداد ۱۳۶۱، تقریبا تمامی سرزمین های اشغالی ایران آزاد شد و عراق تا مرزهای بین المللی عقب نشینی کرد. این اتفاق، بزرگترین شادی جمعی ایرانیان پس از انقلاب اسلامی را سبب شد. حسن باقری روز ۸ خرداد به اهواز آمد و فردای آن روز فرماندهان جنگ را به جلسه ای فراخواند. سردار سرتیپ پاسدار فتح الله جعفری سخنان حسن باقری را در یادداشت های روزانه ی خود ثبت کرده است. این گزارش بی شک سندی ماندگار در تاریخ ایران است. نگاه آینده پژوهانه ی فرمانده ی ۲۶ ساله ی جنگ، در شرایطی که یک پیروزی آشکار نصیب رزمندگان شده و به طور طبیعی همگان باید سرمست از این پیروزی باشند، شگفت آور است. طبق این گزارش، حسن باقری از لزوم ماندگار کردن شخصیت شهدا برای نسل آینده و تاریخ انقلاب سخن گفت و تذکر داد که ما نباید متوقف شویم و باید کادرسازی کنیم. حسن به فرماندهان می گوید که نباید آرزوی گذشته را در سر پروراند، بلکه باید با کادرسازی و تربیت نیروی انسانی که بزرگترین سرمایه ی ملی است، رو به جلو حرکت کنیم. او با بیان این جمله که دشمن از کشورهای اسلامی دست برنخواهد داشت، راه هایی را که دشمن از آن برای ما دردسر درست خواهد کرد، این گونه پیش بینی کرد: حمله[ی نظامی]، نفوذ، جنگ داخلی، مشکلات اقتصادی، انحراف نسل جوان. او گفت: ما امروز برای فردا موظفیم ... امروز از فرصت ها استفاده کنیم تا آیندگان در حسرت این روزها نمانند. https://eitaa.com/HistoricalWisdom

تلاش آمریکا و رژیم برای متهم ساختن جمهوری اسلامی به جنگ طلبی و انداختن تقصیر آغاز جنگ به گردن نظام، یکی از اصلی ترین اضلاع نبرد ترکیبی علیه جمهوری اسلامی است. پیش از جنگ با رژیم، انتخاب یک راه میانه توسط نظام که هم عزت ایران را خدشه دار نکرده و هم پازل دشمن در ارائه ی تصویر جنگ طلبیِ نظام را تکمیل نکند، اینگونه نمایان شد: ابتکار مذاکره ی غیر مستقیم. نتیجه اش چه شد؟ نتیجه اش شکست دشمن در روایت سازی اش و به تبع آن انسجام جامعه ی ایرانی و اجماع حداکثری اش بر سر مبارزه ی بی امان با رژیم در جنگ ۱۲ روزه. حال سوال این است: چرا روایت آقای زرشناس از آن مذاکرات، همچنان " فریب خوردن ما از آمریکا" است؟ چرا موضع هوشمندانه ی امروز جمهوری اسلامی در قبال تهدیدات ترامپ نیز کما فی السابق به فریب خوردن و سازش تعبیر می شود؟ سوال را می توان اینگونه مطرح کرد: به راستی ایشان نمی دانند یا نمی خواهند بدانند؟ پاسخ من "هیچکدام" است؛ آنها "نمی توانند" بدانند. چرا؟ زیرا در دستگاه نظری ایشان و امثال ایشان، حقیقت فقط در دوگانه های متضاد فهم می شود. https://eitaa.com/HistoricalWisdom

نظر امام درباره ی نتیجه ی حوادث و سوانح این ایام: جمهوری ما نشانگر اسلام است افکار پلید فتنه جویان خام است ●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●● جُمهوری‌ اسلامی‌ ما جاویداست دشمن ز حیات خویشتن نومید است عکس تزئینی است😉😊 https://eitaa.com/HistoricalWisdom

آن چه را که ابلیس برای انجامش از خداوند فرصت خواست، خود به صراحت بر زبان جاری کرد: فریب انسان. تیر فریب هنگامی به هدف اصابت می کند که آدمی، وزن داشته ها و نداشته هایش را به درستی محاسبه نکند و ترس بر او مستولی شود. ترس با سیگنال های مخرّبش، دستگاه محاسباتی انسان را مختل می سازد. آنچه این دستگاه را مصونیت می بخشد، ایمان است و جوهره ی ایمان، دلگرمی به وعده های الهی: ان معی ربّی سیهدین! اغوای ابلیس هر بار پیچیده تر از گذشته سر بر می آورد و مهیب تر ظاهر می شود، اما به سنجه ی حقیقت، هر بار ‌که باز می گردد، یک گام به فروپاشی نزدیکتر شده است. خدای مسقط، همان خدای نیل است، همان خدای جنگ احزاب، فتح مکه، بهمن ۵۷، الی بیت المقدس، والفجر ۸ و همان خدای طبس. شاید از پس این فراز، همان قله ای رخ بنمایاند که مبشّر صادق ما پیش تر وعده اش را داده بود؛ شاید! https://eitaa.com/HistoricalWisdom

من، اینجا، با بغضی غرور آمیز، در حالی که با گوشه ی دست، اشک هایم را پاک می کنم، در میان سیل خروشانِ شکست ناپذیر ترین ملتِ تاریخ قدم می زنم و به این فکر می کنم: نادان تر از آن کسی که سودای تسلیم این پاره های پولاد را در سر می پروراند، می توان یافت؟ تهران ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ https://eitaa.com/HistoricalWisdom

مِنْ كَلاَمِهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ لاِبْنِهِ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْحَنَفِيَّةِ لَمَّا أَعْطَاهُ اَلرَّايَةَ يَوْمَ اَلْجَمَلِ : تَزُولُ اَلْجِبَالُ وَ لاَ تَزُلْ عَضَّ عَلَی‌ نَاجِذِكَ أَعِرِ اَللَّهَ جُمْجُمَتَكَ تِدْ فِي اَلْأَرْضِ قَدَمَكَ اِرْمِ بِبَصَرِكَ أَقْصَی‌ اَلْقَوْمِ وَ غُضَّ بَصَرَكَ وَ اعْلَمْ أَنَّ اَلنَّصْرَ مِنْ عِنْدِ اَللَّهِ سُبْحَانَهُ. اگر كوه‌ها از جاى كنده شوند تو ثابت و استوار باش، دندان‌ها را برهم بفشار، كاسۀ سرت را به خدا عاريت ده، پاى بر زمين ميخكوب كن، به صفوف پايانى لشكر دشمن بنگر، از فراوانى دشمن چشم بپوش، و بدان كه پيروزى از سوى خداى سبحان است. نهج البلاغه، خطبه ۱۱ https://eitaa.com/HistoricalWisdom

او با مرگ، غافلگیر نشد؛ مرگ، انتخابِ او بود.

اینک، بعثت ملت ایران! تاریخ این انقلابِ پرماجرا، گواه است که هرگاه خطری بزرگ متوجه آن شده، "اعجاز خون"، باطل السحر نقشه ی گرگ های در کمین بوده است. بقای اصل انقلاب را جنگ ۸ ساله، و عبور از گردنه ی سخت سال ۶۰ را خون بهشتی و یاران امام تضمین کرد. امروز که پنجه در پنجه ی فرعون زمان انداخته ایم، امروز که رویاروییِ انقلاب با سران کفر و استکبار به اوج خود رسیده، روز بعثت دوباره ی ملت ایران است؛ و چیزی جز خون مقتدای شهیدش نمی توانست عامل این بعثت تاریخی باشد. سوگواری و گریستن را بر دلدادگان سید شهدای امت خُرده نگیریم، اما به یاد داشته باشیم که امروز، نه هنگامه ی ترس، که گاهِ غلبه تاریخی این ملت سرافراز است. https://eitaa.com/HistoricalWisdom

بنده می‌دانم خدا چنین اراده کرده... https://eitaa.com/HistoricalWisdom

دامنِ دوست، به صد خونِ دل افتاد به دست به فسوسی که کند خصم، رها نتوان کرد https://eitaa.com/HistoricalWisdom

ماجرای یک اخراج! یک سوره ی حشر، با بیان "ماجرای اخراج یهودیان بنی النضیر از مدینه" آغاز می شود. آنها توطئه ی قتل پیامبر (ص) را چیدند و تا اجرای آن هم پیش رفتند. اراده ی الهی از ایشان محافظت کرد، ولی خدا دستور به برخورد قاطع با توطئه گران داد. دو روایت قرآن از این ماجرا با این جمله ی تکان دهنده آغاز می شود: وَظَنُّوٓاْ أَنَّهُم مَّانِعَتُهُمۡ حُصُونُهُم مِّنَ ٱلله؛ و خیال می کردند که قلعه ها و دژهای مستحکمشان، در مقابل [اراده ی] خدا از آنان محافظت می کند. سه چگونه خیالات آنان رنگ باخت؟ فَأَتَاهُمُ ٱللَّهُ مِنۡ حَيۡثُ لَمۡ يَحۡتَسِبُواْ؛ خداوند از جایی که گمان نمی کردند به سراغشان آمد. به راستی یهودیان بنی النضیر چه چیزی را در محاسبات خود وارد نکرده بودند و خداوند از همان مسیر به آنان ضربه زد؟ چهار علامه ی طباطبایی در تفسیر گرانسنگ المیزان، "آمدن خدا" را نفوذ اراده ی او در میان آنان می داند، نه آمدن از راه دژها و قلعه ها. اما اراده ی الهی از چه راهی به جنگ اراده ی کفار بنی النضیر آمده بود؟ پنج این فراز از آیه ی ۲ سوره حشر، کلید فهم ماجرای بنی النضیر است: وَ قَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ اَلرُّعبَ‌؛ علامه می گوید که اراده ی خداوند از راه باطن آنها، یعنی از "راه قلب" به سراغشان آمد: رُعب را در دلهای آنان انداخت. رُعب، نه به معنای هر ترسی، بلکه آن ترسی را گویند که دل را لبریز کند. شش اما نتیجه ی پر کردن دل های آنان از رعب چه بود؟ يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُمْ بِأَيْدِيهِمْ‌؛ با دست خودشان خانه های خودشان را خراب کردند و تبعید از سرزمین شان را پذیرفتند. البته مومنین هم در این تخریب مشارکت کردند: وَأَيۡدِي ٱلۡمُؤۡمِنِين. هفت اما شکست بنی النضیر برای مسلمانان بدون دردسر نبود. یکی از مهمترین چالش هایی که برای مسلمانان ایجاد شد، روایت سازیِ بزرگان بنی النضیر بود: چرا مسلمانان به تخریب بناها و درختان دست می زنند؟ مگر آنها دم از صلح طلبی و آبادانی نمی زدند؟ هشت پاسخ این روایت سازی را قرآن با قاطعیت می دهد: هر درختی که قطع کردید و هر درختی که باقی گذاشتید، به دستور خداوند بوده است. تردید به دل خود راه ندهید. نه امروز که عزم ملت ایران به درهم شکستن "اراده ی متکی به ابزار" طواغیت تعلق گرفته است، باید به وعده های الهی دلگرم بود و از رجزخوانی های سران کفر، به دل بیم راه نداد. "اراده ی متکی به ایمان" این ملتِ پولادین، نصرت الهی را جلب خواهد کرد. وقت پیروزی که رسید، لشکریان الهی با سلاح رعب نازل می شوند. https://eitaa.com/HistoricalWisdom

اراده ی متکی به ایمان و اراده ی متکی به وسیله؛ شما صدای حسن باقری را می شنوید! https://eitaa.com/HistoricalWisdom