ما قربانی شدیم ، تا بقیه خوب بنظر برسن .

حوصله ی خنده هامونم ندارن ، چه برسه به اشکامون .

هرکسی که لازم باشد ، میماند ؛ تقلا چرا ؟

‌ نباید فکر کنید مردم شبیه چیزی هستن که نشون میدن، اتفاقا شبیه چیزی هستن که نشون نمیدن.

آنها احساسات می‌ورزند ، در آغوشت می‌کشند ، می‌خندانن ، کنارت قدم می‌زنند ،ساعت ها با تو صحبت می‌کنند ، برایت نامه می‌فرستند ، از تو عکس یادگاری می‌گیرند ، غم هایت را می‌شنوند ؛ اما یك روزی در یك جایی .. تو را رها می‌کنند ، و تو فراموش میشوی . به بی رحمانه ترین حالت ممکن فراموش می‌شوی ؛

از لحاظ روحی نیاز دارم برم غزه چارتا اسرائیلی سوراخ کنم برگردم

ما صبور نبودیم ؛ فقط مجبور بودیم ..

بنی آدم ؛ بنی عادت ان !

میگن که ؛ یکی میره .. و اون یکی از دلتنگی میمیره .

اگه بهم حس اینکه مزاحمتم رو انتقال بدی ، میتونم تو صدم ثانیه فراموشت کنم و کنارت بذارم : )

آنچه نامش زندگی بود ، ما را کُشت ؛ مانده‌ام آنچه نامش مرگ است ، با ما چه میکند ؟!

اصلا بحث چرا ؟ سکه می اندازیم خط آمد بمان ، شیر آمد نرو ..