Generation 5 🇺🇸 🇷🇺 #edit #f22 #su57 @IRON_SCREAM

مادر میتوانی به من کمی پول بدهی 💰 #edit @IRON_SCREAM

جبهه های روسیه #mix #edit @IRON_SCREAM

The king of stealth #f22 #edit @IRON_SCREAM

mig25 #edit #mig25 #mig @IRON_SCREAM

❓چرا ساخته شد: 🔸ساخت ایلیوشین 76 به میانه دهه 1960 بر می گردد زمانی که نیروی هوایی شوروی به یک جت ترابری راهبردی با توان حمل 40 تن بار در برد 5000 کیلومتری نیاز داشت که بتواند جایگزین انتنوف 12 شود. تا سال 1969 ایلیوشین طرحی اولیه خود را به ارتش پیشنهاد داد که مورد قبول قرار گرفت و در 25 مه سال 1971 اولین پرواز خود را انجام داد. در اولین پرواز یک ساعت خود رضایت بسیار را بر انگیخت. 🔹در دهه 1970 ایلیوشین 76 وارد ارتش شوروی شد و دست به پرواز بر فراز اروپای شرقی زد ولی اولین عملیات خارج از شوروی مربوط به کمک رسانی دولت شوروی به حکومت اتیوپی در سال 1977 در جریان جنگ داخلی است.در دهه 1980 پل ارتباطی شوروی با افغانستان بود ولی معمولا در پایگاه های دور از میدان نبرد عملیات انجام می داد و ما بقی راه تجهیزات توسط انتنوف 12 برده میشد. چند فروند از انها بر اثر حوادث غیر رزمی از دست رفت . دست کم دو فروند نیز توسط اتش موشک های چون استینگر و سام 7 از دست رفت. شوروی تمامی ایلیوشین ها را به پرتاب شراره مجهز کرد و خلبانان شوروی نیز تاکتیکی را برای فرود استفاده می کردند که در ارتفاع بالا نزدیک فرودگاه شدند و به یک باره ارتفاع کم کرد و فرود می امدند. 🔸ایلیوشین 76 در جنگ ایران و عراق برای عراق خدمت کرد و در هنگام جنگ خلیج فارس 1 حدود 15 فروند به ایران گریخت که در ایران به خدمت گرفته شدند. 1/8 #Ilyushin Il-76 @IRON_SCREAM

🔹ار اواسط دهه 1980 شوروی دست به نصب موتور پی اس 90 که موتور هواپیمای مسافربری توپلوف 204 بود بر روی ایلیوشین 76 زد. این مدل تا میانه دهه 1990 عملیاتی شد 🔸نسخه جدید ایلیوشین 76 ام اف نام گرفت که 6.6 متر کشیده تر از نسخه تی بود .موتور جدید پی اس 90 ای دارای توان 35280 پاوند بود که 28% قویتر از دی-30 کا پی 2 بود ولی مصرفش 15% کمتر بود . حداکثر بار قابل حمل در این مدل از 40 تن به 60 تن افزایش یافت و همچنین سامانه ارتباطی دوباره به روز رسانی شد ، سامانه ناوبری و رادار هواشناسی کاملا تعویض شد 🔹جدید ترین نسخه ایلیوشین ,ایلیوشین 76 ام دی -90 ای که با نام ایلیوشین 476 نیز شناخته می شود در واقع بر اساس ایلیوشین 76 ام اف ساخته شده . این نمونه دارای موتور بهینه شده پی اس 90 ای 76 است . مدل جدید ایلیوشین 476 توان حمل 20% بار بیشتر و برد 25% بیشتر است . این نمونه دیگر در تاشکن ساخته نمی شود و در کازان روسیه تولید می شود ارتش روسیه 20 فروند از این نمونه را سفارش داده است.بر اساس این نسخه نیز نسخه سوخترسان و اواکس (با نام ای100) ساخته شده است 🔸بر اساس ایلیوشین 76 چندین مدل برای عملیات های مختلف توسعه یافت. چهار فروند ایلیوشین 76 ام دی با تغییر و تجهیز به سامانه های جنگ الکترونیک با نام ایلیوشین 76 پی پی شناخته شدند . این نمونه به دلیل داشتن غلاف های جنگ الکترونیک بر نوک بالها با دیگر نسخه ها قابل تشخیص است . همچنین دو طرف بدنه دارای برامدگی برای سامانه های الکترونیک و یک ژنراتور برق برای تولید 2100 کیلو وات برق برای تجهیزات الکترونیک است 2/8 @IRON_SCREAM

🔹همچنین دو فروند ایلیوشین 76 ام دی در دهه 1980 به عنوان پست فرمانده ای تغییر یافتند که به انها لقب ایلیوشین 82 یا ایلیوشین 76 وی کا پی داد شد.این نمونه دارای یک برامدگی بر روی هواپیما است که در واقع محل قرار گیری یک انتن ارتباطی ماهواره ای است . این پست فرمانده یا برای کنترل میدان جنگ مورد استفاده قرار گرفته . این نمونه دارای سامانه های ارتباطی بسیار پیشرفته ای برای ارتباط با زیر دریای های اتمی روسها و لانچر های پرتاب موشک های بالستیک در هر نقطه از جهان است .داشتن انتنهای ارتباطی در زیر بدنه و دماغه این هواپیما به خوبی از دیگر مدلها متفاوت کرده است 🔸همچنین پنچ فروند ایلیوشین 76 به نسخه ایلیوشین 76 ال ال تبدیل شدند که برای ازمایش موتور های مختلف در صنعت هوانوردی روسیه شامل موتورهای توربوفن و توربوپراپ بود است. یک نمونه با تجهیز به یک لیزر هوابرد بر روی بینی در دهه 1980 برای یک پروژه بزرگ ضد موشک مورد استفاده قرار گرفت که هدف ان سرنگونی موشک های بالستیک با کمک لیزر قرار گرفت بر روی دماغه هواپیما بود . این طرح اگرچه ازمایش شد و دو فروند ایلیوشین 76 ام دی برای این کار تغییر یافت ولی پروژه با فروپاشی شوروی لغو شد همچنین در شوروی نسخه اتش خاموش کن با توان ریختن 44 تن اب از درب عقب و نسخه جستجو و نجات ان نیز توسعه یافت. 3/8 @IRON_SCREAM

🔸ایلیوشین 78 مادیوس در دهه 1970 شوروی به دنبال یک هواپیما سوخت رسان جدید میگشت. شوروی علاقه ای به سوختگیری هوایی برای جنگنده ها نداشت ولی بمب افکنها این ارتش سوختگیری می کردند . ولی تمامی سوخت رسانهای روسی تنها توان سوخت رسانی به یک هواپیما را در یک زمان داشتند. با در نظر گرفتن اینکه شوروی از میانه دهه 1970 تصمیم به نصب لوله سوخت گیری بر روی جنگنده های خود گرفت باید سوخت رسان بزرگتری با توان سوخت رسانی به دو یا سه هواپیما هم زمان توسعه میداد . در سال 1983 شوروی بر اساس ایلیوشین 76 ام دی سوخت رسانی جدید با نام ایلیوشین 78 را توسعه داد که ناتو به ان لقب مادیوس را داد.این نمونه در سال 1987 وارد خدمت شد. 4/8 @IRON_SCREAM

🔹ایلیوشین 78 دارای سه جایگاه سوخت رسانی شلنگی بود. یکی در زیر هر بال و دیگری در قسمت عقب بدنه سمت چپ. غلاف های از نوع شلنگی UPAZ-1 بود که به صورت غلاف خارجی در جایگاه زیر سوخوی 24 ام نیز نصب میشد و دارای یک شلنگ 26 متری است .خدمه سوخت رسان در جایگاه در عقب هواپیما زیر سکان عمودی قرار داشت و هر سه جایگاه را کنترل میکرد. از هر غلاف میتوان 2500 لیتر سوخت بر دقیقه را منتقل کند. 🔸تاکنون 1100 فروند از انواع مختلف خانواده ایلیوشین 76 ساخته شده است و در بیش از 30 ارتش و 40 خط هوایی خدمت میکند. 5/8 @IRON_SCREAM

🛠مشخصات: ▫️نام: ایلیوشین ایل_76 ▫️کشور سازنده:شوروی ▫️شرکت سازنده: ایلیوشین ▫️معرفی: این هواپیما به عنوان یک جت ترابری نظامی راهبردی در دهه ۱۹۶۰ میلادی طراحی شد تا جایگزینی برای هواپیمای آنتونوف ۱۲ باشد. این هواپیما برای عملیات در شرایط سخت، باندهای کوتاه و ناهموار و در هر شرایط جوی ساخته شده است. مدل‌های مختلف آن برای سوخت‌رسانی هوایی، آواکس (هشدار پیش‌هنگام) و آتش‌نشانی نیز استفاده می‌شوند. ▫️اولین پرواز:۲۵ مارس ۱۹۷۱ میلادی ▫️وضعیت:درحال خدمت ▫️تعداد ساخت:بیش از ۹۶۰ فروند ▫️کاربر اصلی:نیرو هوایی روسیه ▫️موتور: معمولاً دارای چهار موتور توربوفن است. مدل‌های اولیه از موتورهای Soloviev D-30 استفاده می‌کردند، در حالی که مدل‌های جدیدتر از موتورهای Aviadvigatel PS-90 استفاده می‌کنند که کارآمدتر و کم‌صداتر هستند. 6/8 @IRON_SCREAM

▫️برد: برد این هواپیما بسته به نوع مدل، میزان بار و سوخت‌گیری متفاوت است. به طور کلی، با حداکثر بار، برد آن حدود ۲۱۰۰ تا ۳۰۰۰ کیلومتر است. با بار کمتر، این برد می‌تواند به حدود ۵۰۰۰ کیلومتر یا بیشتر نیز برسد. ▫️سقف پرواز: سقف پرواز عملیاتی این هواپیما معمولاً بین ۱۲,۰۰۰ تا ۱۳,۰۰۰ متر (حدود ۴۰,۰۰۰ تا ۴۳,۰۰۰ فوت) است. ▫️حمل بار: این هواپیما یک هواپیمای ترابری سنگین محسوب می‌شود و توانایی حمل بار قابل توجهی را دارد. ظرفیت حمل بار آن بسته به مدل بین ۴۰ تا ۶۰ تن متغیر است. طراحی بدنه آن به گونه‌ای است که امکان بارگیری محموله‌های حجیم و سنگین از طریق درب عقبی و همچنین درب‌های جانبی فراهم است. 7/8 @IRON_SCREAM