‌ استاد می گفت : آدما اونقدر که تو فکر می کنی‌ شکننده نیستن و‌ظرفیتشون به مو بند نیست، نیازی نیست همیشه چتر نجات و منجی باشی. تمرکزت و بزار رو خودت و حال خودت، هیچ کس بدون تو نمرده و‌ هیچ کس بدون تو‌ نمی میره، بزار هرکس درد، تجربه بد، شکست، اون ناکامی مخصوص زندگی خودشو خودش تجربه کنه و بزرگ بشه . ‌

بوسه میزنم به زهر کینه ی نارفیقا.

بسپر به خدا، دیگه مهم نباشه برات.

من این سنگ و دوس ندارم رابرت.

وزن انضباط سنگینه، اما عذاب وجدان و نفرت به بازنده بودن خیلی سنگین تره.

لعنت به همه‌ی قانونای دنیا که توشون سر صبح بیدار کردن یه دختر تو روز دختر پیگرد قانونی نداره.