درسته فروغ فرخزاد عزیز زنده‌های امروزی چیزی به جز تفالهٔ یک زنده نیستند . گویی که کودکی در اولین تبسم خود پیر گشته است .

روزی میرسه که به مشکلات امروزت میخندی و از پنجره بیمارستان روانی به بیرون خیره میشی .

Don't forget that we have each other . Sometimes we are silent , sometimes we are tired and bent , but we never fall forever .

‌از ته لیوان هر باری که نوشیدنی میخوری عکس بگیر ، از لبخند عزیزات عکس بگیر ، از میزهای پر و خالی که نشونه ی وجود شمان عکس بگیر ، از قهقهه زدن اتون موقع گفتن چرت و پرت ، از خنده های مکرر بی دلیل ، از اذیت کردن هاتون ، از لحظه لحظه هایی که میدونی تکرار نمیشه ، از همش از همه چیز عکس بگیر .

ما در جستجوی آن روز هایی هستیم که حتی معنای خوشبختی را هم نمی‌دانستیم ، اما بی‌دلیل لبخند می‌زدیم .