یجایی از زیارت غدیریه هست که امام هادی می‌فرمایند ؛ علی جان! من در وصف تو چی بگم؟ فقط خدا می‌تواند تو را توصیف کند (: - امام معصوم داره اینطوری ‌میگه! تو چه داری ؟ تصدقت شوم آقا (:

گفتند شعری بگو که لعن علی در آن باشد و سرِ زبان ها بیفتد ؛ شروع کرد چند روز گذشت آخر آمد و خواند : + علی‌حبّه‌جُنّه‌قسیم‌النار‌و‌الجَنّه وصی‌المصطفی‌حق‌امام‌الانس‌والجِنّه. - این لعن علی‌ست یا مدح علی؟ + هرچه این چند روز فکر کردم دیدم علی هیچ نقطه سیاهی در تمام عمرش ندارد. با خود گفتم حداقل این چهار صفت را در این یک بیت بیاورم که مردم از صفات دیگر غافل شوند..

می‌رود دل به همانجا که تعلق دارد (:

آن کس که به دادم برسد باز حسین است (:

که تسکین می‌دهد عشقت ؛ تمامِ اضطرابم را (:

نه چو سگ وفا به تو کرده ام..

خواب دیدم در جهنم باز دنبال تو ام در غمِ عشق تو حتی مرگ هم‌مرهم‌نشد (:

حسین تو قلبِ‌ته..

آقا از شما چه پنهان؟ من هم نگرانم بمیرم کربلا نرم (:

چرا دلهایمان چنین شکستنی بنا شده ؟ (:

خسته از این روزهای تلخ و تکراری وپوچ پیکر بی جان خود را تا محرم میکشم ..

تو به ز من سر کویت هزار ها داری (: