الان زینب تو بیابونا به یادِ دوازده ضربه برادرشِ ..

آقا سر به سجده صدایِ گریه‌شون بلند ‌شد؛ غلام اومد گفت آقا بس نیست اینهمه گریه و زاری؟ آقا فرمودند غلام! یعقوب برای یوسفش به خدا شکایت برد در حالی که غمِ او ناچیز بود! تو می‌گویی من گریه نکنم؟ (:

و بعد از پدر سجاده شد مأمنِ تو (:

گریه‌ام گردنِ تو (:

تقصیرِ دنیاست اگه اینهمه منفور شدم (:

خاک‌ِ کسی‌ شدیم‌که‌ برخاک‌ِکوی‌خویش مارا رها نکرد و سگان را مقام داد (:

این پیرِمرد کجا اون پیرمرد کجا..

جان ببر آنجا که دلم برده‌ای..

سر به راهم کن..

یه نفر نبود بگه..

چقدر آرزو داشتم واست گلِ یاس‌م..

مشکلی ندارم من بابِ اینکه قبل اربعین بمیرم ؛ من می‌ترسم زنده باشم ولی اربعین نرم..