حرفایی که زیاد میشنوم. + این فقط یه اصطلاحه بابا حساس نباش! باور کنین این اصطلاح توی اعتقادتون اثر میذاره ، وقتی تو اوج دلتنگی با گریه مداح این جمله رو به زبون میاره شما گریه‌ت بیشتر میشه و این چیز روانشناسیه که شما این فاز جملات رو بفهمی از این جنس که شکایت میکنن و حرفِ دلت باشه گریه‌ت میگیره و فکر میکنی پس محتوای بهتری داره نسبت به مداحیای دیگه! جسارت نباشه اول مخاطب خودمم ولی چون سطحی شدیم محتوایِ بی محتوا رو عمیق می‌دونیم! عجب🚶 و کارمون شده دنبال کردن همین طیف مداحی‌ها باز هم میگم اول مخاطب خودمم جسارتی نشه ولی فکر می‌کنیم چون با اینها گریه‌مون میگیره پس خوبه دیگه! مداحیِ تراز همینه که ریتم خوب داشته باشه و اشکمونو در بیاره! سطحی شدیم .. ارزون پسندیم.

درسته ؛

بحث بحثِ اینه که اینها زود گذره؛ دختری که میاد روسری های فلان می‌پوشه و گیره فلان میزنه ، چادرش رو مدل بهمان میخره که هرچند بدون آرایش .. تا جذابیت داشته باشه برای دختر بی حجاب و از هزار تا قربون صدقه استفاده می‌کنه که جذابیت ایجاد کنه مطمئن باشه حتی اگر طرف مسیحی بوده مسلمون شه باز یه جای کار می‌لنگه! ... جذابیت با جذب فرق داره .. این رو باید فکر کنید و مطالعه کنید تا بهش برسید من در این باره صحبتی ندارم. من خودم رو میگم اگه با این جذابیت ها رفاقتم با امام حسین قوی شه کارم می‌لنگه ..

این که شما طلبکارانه به امامت بگی اصا میشنوی این صدامو؟ محتواست؟ امامه‌ها! ما همین که اسم‌ش رو میاریم از سرمون هم زیاده .. به کجا رسیدیم که مقام امام‌مون انقد تنزل پیدا کرده که می‌تونیم ازش طلبکار باشیم؟ شک کنیم بابت قدرت و علمش؟

بر منِ ظُلمت زده یک شب بِتاب (:

کاش من گهواره ای بودم که امام حسین داخلش می‌خوابید و جبرئیل این شعر رو براش می‌خوند ..

ولی خودمونیم ؛ دست می‌زنیم شادی می‌کنیم اسمش رو میذاریم مراسم اهل بیت؟ اینا که همه واسه دلِ خودمونه. چیکار کنیم برای امام؟ (:

طلعت روی تو را ماه ندارد ..

آسمان از سر دلتنگی گریست؛ بارانی شد، چشمِ تمامِ زائران ..

تو جانِ مایی. پس بگیر این حق خود را ..

وقتی دخیل‌ها گره این درند و بس این خانواده نیز گداپرورند و بس اینان که سنگ را به نظر فضه می‌کنند از کودکی قبیله‌ی‌شان زرگرند و بس در آستان شمع که طور مقدس‌ست پروانه‌ها همیشه مقرب‌ترند و بس دل دادن و ندادن ما دست ما نبود اینان به شیوه‌ی خودشان دلبرند و بس بگذار بشکنند دلم را یکی یکی اینجا فقط شکسته دلی می‌خرند و بس ارباب زاده‌ها همه ارباب می‌شوند چون بنده‌زاده‌ها که همه نوکرند و بس این خانواده‌ای که مرا صید کرده‌اند حالا اسیر زلف علی اکبرند و بس وقتی میان کوچه‌ی ما راه می‌رود یک شهر در زیارت پیغمبرند و بس ای بهترین! یگانه‌ترین آفریده‌ها! پیغمبر تمام پیمبر ندیده‌ها! زیبا زیبا .. - علی‌اکبر لطیفیان.