eitaa logo
خط حزب‌ اللّه
11.5هزار دنبال‌کننده
1.4هزار عکس
18 ویدیو
242 فایل
نشریه خط حزب‌الله ‏‏‏هفته‌نامه جامعه مؤمن و انقلابی 🔗 farsi.khamenei.ir/weekly 🔗 ble.ir/khattehezbollah 🔗 virasty.com/khattehezbollah
مشاهده در ایتا
دانلود
🔰 پیامبران الهی نسبت به دشمنان خود بی‌تفاوت نبودند 📜 khl.ink/khat |
🔰 تبدیل کردن تهدید جنگ به فرصت برای ازدیاد ایمان 📜 khl.ink/khat |
🔰 امروز بیشتر از دیروز، و فردا بیشتر از امروز به وحدت کلمه احتیاج داریم 📜 khl.ink/khat |
🔰 وعده الهی بر عزت مسلمین تعلق گرفته است 📜 khl.ink/khat |
🔰 مسائل کشور را به گفت‌وگوها گره نزنیم 📜 khl.ink/khat |
تابلو اعلانات ۴۹۳.pdf
حجم: 3.8M
📝 نسخه | شماره ۴۹۳ نشریه خط حزب‌الله 💻 @Khatt_khamenei
جدول کلمات متقاطع «نشانی» - ۴ هفته نامه ی خط حزب‌الله در بخش جدید خود جدول کلمات متقاطع «نشانی» را با محوریت بیانات رهبر معظم انقلاب طراحی و منتشر میکند. مخاطبان برای پاسخ به اغلب سوالات این شماره از جدول «نشانی» می بایست مجموعه ی بیانات حضرت آیت‌الله خامنه‌ای درباره نبرد طوفان‌الأقصى را از ۱۸ مهرماه ۱۴۰۲ تا دیدارهای اخیر (QR code داخل عکس) پیگیری و مطالعه کرده باشند. بدیهی است در این جدول سوالاتی در زمینه مسائل عمومی نیز طرح شده است. 📜 khl.ink/khat |
📝 نهج‌البلاغه و نسبت آن با زمانه‌ی ما ✏️هفته‌نامه‌ی خط‌حزب‌الله به مناسبت تاکید حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در سخنان اول فروردین امسال بر توجه ویژه به نهج‌البلاغه، در سرمقاله‌ی خود به بررسی اجمالی ویژگی‌های نهج‌البلاغه و نسبت آن با زمانه‌ی ما پرداخته است. 🔹️خط‌‌حزب‌الله در خبری اختصاصی، بیانات روز گذشته رهبر معظم انقلاب اسلامی در تجلیل از برنامه‌های قرآنی ماه مبارک رمضان که در جلسه عزاداری روز گذشته بیان شد را منتشر کرده است. 📥 شماره جدید خط‌حزب‌الله را از اینجا دریافت کنید. 💻 @Khatt_khamenei
📝 سرمقاله | «نهج‌البلاغه» و نسبت آن با زمانه‌ی ما(بخش اول) 🔹وقتی از «نهج‌البلاغه» سخن می‌گوییم، منظور یک کتاب روایی صرف نیست. کتاب روایی کتابی تخصّصی است برای محدّثان و فقها که سلسله‌ی سند دارد یا محدود به یک یا دو موضوع خاص است، مثل «کافی» و «بحار» که عموم مردم هم معمولاً با آن‌ها سرو‌کار زیادی ندارند؛ امّا «نهج‌البلاغه» برای عموم نوشته شده، نه برای یک گروه خاص. در کتاب «مروج‌الذّهب» مسعودی ــ که از متقدّمان است و گویا سال ۳۴۵ هجری و 14 سال قبل از تولّد سیّد رضی وفات کرده ــ آمده که مردمِ زمانِ او بیش از چهارصد خطبه از امیرالمؤمنین را حفظ بودند و این سخنان، هم به لحاظ گفتاری و هم رفتاری، بین مردم رایج بوده. پس در ابتدا باید دقّت کرد که سیّد رضی، گردآورنده‌ی «نهج‌البلاغه»، به عنوان یک ادیب برجسته سخنان امیرالمؤمنین را از حیث هنری و بلاغت که در اوج بوده گلچین کرده است و حتّی تقسیم‌بندی «خطبه» و «نامه» و «کلمات قصار» هم حاصل تدبیر خود سیّد رضی است. لذا ملاک برای او بلاغت بوده؛ حال چون این سخنان منسوب به امیرالمؤمنین است، طبیعی است که در اوج معارف و استواری کلام قرار دارد. 🔹کتاب‌های قدیم را با تعداد نسخه‌های خطّی‌شان می‌سنجیدند؛ «نهج‌البلاغه» از این لحاظ استثنا است و تعداد نسخه‌های خطّی آن با هیچ کتابی از آثار شیعه قابل مقایسه نیست، جز قرآن؛ این یعنی مورد اقبال گسترده بوده. کتاب‌هایی مثل «کافی» و «تهذیب» را قاعدتاً یک فرد غیر‌شیعه نمی‌تواند شرح کند، امّا «نهج‌البلاغه» حتّی از همان صدر اسلام مورد توجّه بوده. پیش از سیّد رضی هم افرادی مثل جاحظ، کلماتی از حضرت علی (علیه السّلام) را شرح کرده‌اند؛ بعد از آن هم خود «نهج‌البلاغه» شرح‌های متعدّدی پیدا کرده است، چرا که این کتاب جایگاه جهانی دارد. بنابراین، این جایگاه اقتضا می‌کند که «نهج‌البلاغه» به عنوان یک کتاب هنرمندانه و بلیغ، در کانون توجّه باشد. 🔹برای فهم بهتر موضوع، فرض کنید یک تابلوی نقّاشی از استاد فرشچیان بر دیوار آویخته باشد؛ هر بیننده‌ای، با هر ملّیّت و زبانی، زیبایی و ارزش این اثر را درک می‌کند. «نهج‌البلاغه» هم چنین وضعیّتی دارد؛ کتابی است که شاید بتوان گفت نمونه‌ی مشابهی از آن وجود ندارد و کتابی است که می‌تواند محور گفت‌وگوی انسانی قرار بگیرد. بسیاری از مسیحیان عرب‌زبان که با شخصیّت امیرالمؤمنین آشنا شده‌اند، از طریق «نهج‌البلاغه» با حضرت ارتباط گرفته‌اند، درباره‌اش شعر گفته‌اند و کتاب نوشته‌اند. اگر کسی آثار مسیحیان عرب‌زبان را در مدح امیرالمؤمنین یا در تحلیل سیره‌ی او بررسی کند، به‌وضوح می‌بیند که از «نهج‌البلاغه» تأثیر گرفته‌اند. مثل این است که یک فرد ادیب که سعدی و حافظ می‌خواند، وقتی با متونی از دیگران مواجه می‌شود، فرقش را فوراً درک می‌کند؛ عرب‌زبان‌ها هم اگر با زبان فصیح آشنا باشند، متوجّه این تفاوت می‌شوند. کتاب‌های روایی ما معمولاً این‌گونه نیستند، بلکه محتوامحورند؛ امّا «نهج‌البلاغه» صرفاً از جهت محتوا انتخاب نشده، بلکه به خاطر قوّت وجودی و بلاغت کلامی‌اش گردآوری شده است. 🔹این نکته هم قابل توجّه است که سیّد رضی تا جایی که می‌توانسته تلاش کرده وارد بخش‌های حسّاس نشود. او تقریباً هیچ روایت فقهی‌ای از امیرالمؤمنین نیاورده است و هر‌جا هم که موضوع حسّاس بوده، از آن گذشته است؛ چون می‌خواسته بگوید علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السّلام) را فقط یک خلیفه در کنار دیگران نبینید، بلکه او سخنور است، حکیم است، ادیب است، هنرمند است و ویژگی‌های دیگری مانند این‌ها که فارغ از مذهب یا آیین خواننده، وجود دارد و به‌راحتی قابل درک است. 🔹نکته‌ی دوّم این است که محتوای «نهج‌البلاغه» به گونه‌ای است که به‌شدّت بر خواننده اثر می‌گذارد. پسر بولُس سلامه، نویسنده‌ی مسیحی، می‌گوید که شبی بالای سر پدرم رفتم و دیدم بالش او خیس است؛ تعجّب کردم و پرسیدم چه شده، گفت دیشب می‌خواستم شعری برای علی بگویم و مشغول خواندن آثاری درباره‌ی او و سخنانش بودم که از شدّت تأثّر گریستم. 🔹«نهج‌البلاغه» کتابی پُرحرارت است؛ برای هر کسی که با آن اُنس بگیرد، این حرارت معلوم است؛ هر‌چه با واسطه‌ی کمتری سراغ «نهج‌البلاغه» برویم، این حرارت بیشتر به چشم می‌آید. البتّه امروزه «نهج‌البلاغه» ترجمه می‌شود، امّا ممکن است در ترجمه دقّت نشود یا زمینه‌ی صدور کلام روشن نباشد؛ لذا هر‌چه کسی صاف‌تر و اصیل‌تر با «نهج‌البلاغه» مواجه شود، این حرارت را به شکل روشن‌تری درک می‌کند. 🔹اُنس با «نهج‌البلاغه» به طرز جالب توجّهی بر غنای کلام خواننده، چه در گفتار و چه در نوشتار، می‌افزاید. عبدالحمید کاتب از کاتبان دوره‌ی بنی‌امیّه در نیمه‌ی اوّل قرن دوّم هجری و مشهور به برخورداری از سبک نگارش عالی است. 📝 ادامه👇