خاکستری، پیدایت نیست این روزها با خودت چه میکنی؟ نکند در دریای غم هایت شناوری؟. نکند که داری غرق میشوی؟ تو بگو کمک نمی خواهی. +در فکر رستنم_فراموشم کن میخواهم‌بروم،دیار من کجاست؟ خانه ی من کجاست فرسوده شده ام بی تاب شده ام دلم‌گرفته‌ ست ز این روزهای خزان برگ های درختان را باد ببرد؟ پاییز پس کجایی تو،دل گرفته شدم من. کبوترها ز دیارم بیایید‌؛ باد خزان تو چرا ناز میکنی؟بیا مرا در دل دریای آبی بینداز غم هایم را با خودت ببر؛ طراوت را ببخش دلم را شاد کن ؛ _هیچکس

پیدایت نیست،کجایی پس تو؟ ز کجا میروی و خبری نمی‌دهی نکند شب ها‌ را چایی نبات داده ای؟ تو بگو‌ کوچ پرستو ها به کجاست‌؛ تو بگو که به همان جای میروی _هیچکس؛

لئون عزیز

لئونبرگر