𓈒 🔮 @MaKehKhaBim  ֗

مثل هر روز رهسپار آسمان شدم. اما اینبار احساس میکردم به سمت چوبه ی دار میروم. شب پیش، شب طاقت فرسایی بود. فرشتگان التماسم میکردند که طلوع نکنم، به شب التماس می‌کردند که بیشتر کش بیاید، به زمان التماس می‌کردند که به ثانیه هایش بگوید کمی آرام تر بگذرند؛ اما هنگامی که هوا به رنگ گرگ و میش در آمد، تاب مقاومت نیاوردم. دست خودم نبود، نمی‌توانستم از واقعه ای که هر صبح برایم روی میداد اجتناب کنم. کم کم در آسمان اوج می‌گرفتم و بر حرارتم افزوده میشد. در دلم ماتم گدازه می‌کشید. هنگامی که به میانه ی آسمان رسیدم و دیدم آنچه را که نباید... تمام وجودم در آتشِ غمی جانکاه می‌سوخت و دعا می‌کردم هیچگاه در مقام خورشید آفریده نمی‌شدم، ای کاش هیچگاه طلوع امروز را نمی‌دیدم و ای کاش در همین لحظه ذوب میشدم و اشک میشدم و برای او می باریدم. ای کاش می‌توانستم بگویم شرمنده ام که طلوع کردم و ای کاش شب تا ابد پرده بر زمین میکشید و هیچ گاه مرا به میانه ی آسمان نمی‌فرستادند. سقوط برایم از بودن در چنین جایگاهی خوش تر است. از روی زمین صدای فریادهایی به گوشم می‌رسید. صدای فریاد ماهیانی که شیون می‌کشند و پرندگانی که ناله سر می‌دهند. می‌شنیدم و می‌سوختم‌. در تب خود می‌سوختم، دَم می‌گرفتم، زار می‌زدم، شیون می‌کردم، ناله میزدم و باز هم می‌سوختم‌؛ تا ابد، تا ابد، تا ابد... #ava

یک روز خودم رو میکشم. نه فورا و نه حتما.

امشبِ من خلاصه شده تو واژه لهف.

یکم دیگه بگذره ممکنه سنجاقش کنم❤️

بچه ها لطفا یه حمد شفا برام میخونید؟

من وقتی فهمیدم دشنه چیه واقعا شکستم. واقعا.

یا خدا سین اینو

همون لحظه سین این:

اه خب لعنتی من هنوز اونموقع مانی هیست ندیده بودم مارتین رو ببینم.