تاد یه شعر نوشته بود. می‌گفت حقیقت مثل پتوییه که توی زندگیت درحالی که گریه می‌کنی صورتت رو می‌پوشونه و پاهای سردت رو گرم نمی‌کنه. مشکل از اون پتو نیست مشکل اینه که تو کشیدیش روی صورتت (یا نمی‌تونی کنارش بزنی و به جاش بندازیش روی پات.) به خاطر همین هم جلوی چشماتو می‌گیره هم پاهات سرد می‌مونه

بهترین نوتیف وجود ندار-

میشینم گریه میکنم الان.

پدرو آلنسو بعد از یک روز زندگی در ایران:

دطحبجکبمچسچبمنرجسچس شدم جدی

می‌دونی یاد چی افتادم؟

اون عکس از لیام که شبیه خلبان های نظامی یا همچین چیزی افتاده بود

🤣

که مهدیا یه اسم هم گذاشته بود؟ 😭😭😭

ابوالفضل🤣🤣