چی

سگ بیچاره

رودریگو د لا سرنا https://eitaa.com/Lest_wrong

مرا ببخشای که آن‌کس که در آرزویش بودی، نبودم. من در پیِ آن بودم تا پناهِ امنِ لحظه‌هایِ بی‌پناهی‌ات باشم، اما حقیقتِ تلخ این است که هیچ‌گاه نتوانستم آن‌چنان که شایسته‌ی توست، تسلایِ خاطر و مرهمِ زخم‌هایت باشم. اعتراف می‌کنم که در برابرِ اندوهِ تو، ناتوان بودم و این ناتوانی، دغدغه‌ای است که هرگز رهایم نمی‌کند.

شب با تابوت سیاه نشست توی چشماش خاموش شد ستاره افتاد روی خاک..

متأسفم، بابتِ تمامِ نبودن هایم، و از تو عذر می‌خواهم، به اندازه یک آینده شیرین. که شاید بدونِ من بهترش را تجربه می‌کردی.

احساسی که زندگی میداد اون یه هفته ای که ریحانه از طرف بینهایت رفته بود مشهد:

بگو عاشق خواهرتی بدون اینکه بگی: