کل علم روانشناسی معتقدن که شما حق ندارید توی موضوعاتی که طرف مقابل اون لحظه/یک ساعت بعد/ روز بعد/ نتونه تغییرش بده نظر بدی.

مثلا، تو نمیتونی به یه نفر بگی تو باید وزنت رو کنترل کنب

کنب🤣🤣🤣

«نباید بهش بگی چاقی»

چرا چون خیلی زمان بره و اون شخص نمیتونه در لحظه تغییرش بده، اصلا خوب نیست که مستقیم بهش بگی.

یه تلنگر کافیه

ولی خب راجب بند کفش، اون درجا می‌تونه بند کفشش رو ببنده.

یه چیزی هم بگم؟

وقتی میخواید کسی رو اصطلاح کنید، باید از ب بسم الله تا آخر و قیامت پیگیری کنید.

توی رشته روانشناسی هم همینه

اگر نمیتونی کسی رو درمان کنی، حق تشخیص گذاشتن نداری.

اگر قرار نیست در راه کاهش وزن همراهش باشی راجب وزنش نظر نده.