مدرسه زندگی - آلن دوباتن

_

میخوام برای بار هزارم بگم که intp ها خیلی جذابن

چشمای تو جذابه که ما رو جذاب میبینی فدات شم

قربونت عشقم

I wanna be a fish,No heart,No brain Forget everything after 3sec.

مسئله اینه که ما آدما نمیخوایم خودمونو زندگیمونو بپذیریم . دوست نداریم قبول کنیم هر کودوم از ما هر جایی که هستیم و به هر شکلی که هستیم و توی هر خانواده و با هر شرایط و زندگی جور واجور و رنگارنگ زندگی میکنیم دقیقا همون جاییه که از اول باید میبودیم ، همه اتفاقات خوب و بد باااید برامون میوفتاد ، ما دقیقا جایی هستیم که باید باشیم . ولی ما عادت کردیم دنبال شادی بگردیم ؛ منتظر وضعیتی باشیم که بهمون شادی ، آرامش و امنیت بده ، در حالی که زندگی با لحظه لحظه اش داره بهمون میگه که داریم اشتباه میکنیم ، قرار نیست همه چیز بر وفق مراد باشه و یه جاده آسفالت جلوی راهت باشه و تو بری و به هدفت برسی که بعد قدر خودت و زندگیتو بدونی و شاد بشی ، از جای عمیق تر باید شادی رو پیدا کنی ، یه جایی از درون خودت چون احساس خوشبختی و شادی جایی بیرون از ما نیست ، این بی انصافی در حق انسانه که بخواد توی چیز های مادی شادی روحیش رو پیدا کنه ، این یه راه اشتباهه ، این از بزرگترین درس هاییه که خدا میخواد به ما بفهمونه ولی هیچکس متوجه نمیشه ، همه بعد هر شکست و اتفاقات غم انگیز توی زندگیشون شروع میکنن به حسرت خوردن و غم و ناراحتی و ناسپاسی از همه چی ، در حالی که تو فقط باید درست رو بگیری ازش و رد بشی ، اصلا تو به دنیا نیومدی که به چیزی که دلت و قلبت میخواد برسی ، مگه چقد زنده ایم ؟ ما فقط برای این اینجاییم که درد و رنج هارو تحمل کنیم و به واسطه اونها روحمون رو شکوفا کنیم ، دقیقا مثل طلایی که از کوره داغ بیرون میاد ، هیچوقت تو این زندگی دنبال عدالت نگرد چون هیچ چیز عادلانه نیست ، پس لازم نیست به خاطر اتفاقاتی که هیچقت کنترلش دست تو نبوده و یا اشتباهاتی که به عنوان یک انسان جاهل انجام دادی خودت رو عذاب بدی فقط قبولش کن ، گاهی باید آروم باشی تا زندگی خودش به سمت تو بیاد ، چون تو هیچ جوره نمیتونی چیزی رو کنترل کنی و به سمت خودت بکشونی ، نمیگم کلا نمیتونی ، ولی حداقل اینو باید بدونیم که خیلی چیزا ممکنه اتفاق بیوفته که دست ما نیست ، تو مثل یه ماهی توی یه رودخونه ای و نمیتونی جهت موج هارو به دلخواه خودت تنظیم کنی ، هیچ چیز اونجوری که ما دلمون میخواد پیش نمیرن ، قانون دنیا اینه ، برای همینه که هیچ جا عدالت دیده نمیشه اگه قرار بود اینجوری باشه همه باید ثروتمند و زیبا و بی نقص به دنیا میومدن تا عدالت برقرار بشه . میدونم این حرفا کاملا برعکس چیزاییه که راجب تلاش کردن بهمون گفتن که تلاش کن تا به هرچی میخوای برسی ، اگه ذهنت قوی باشه همه چیزو میتونی به خودت جذب کنی ، هر کاری با اراده قابل انجام شدنه ولی معنی پشت همه این حرفا چیه ؟ یعنی خدا هیچی کاره است ؟ بعد از تلاش باید خدا هم بخواد که اون اتفاق بیوفته ! شاید خدا صلاح ندونه ، خدا خودش گفته هرکس به اندازه تلاش کردنش نتیجه میبینه ولی جایی نگفته که به هرچی دلتون میخواد می رسید ، گاهی با تکیه به اونجور حرف هایی که کل عمر به ما زدن بعد یه شکست و اتفاق فکر میکنیم دنیا تموم شده و دیگه وقتشه بمیریم . راستش این حرفا خیلی عجیبه و با ذهن هیچکودوم از ما سازگار نیست اما اگه بهش فکر کنیم می فهمیم تسلیم شدن در برابر کائنات و خدا درست ترین راهه و به آرامش رسیدن راه میونبر دیگه ای نداره .

_🪴

نمیدونم چرا واسه یه پفک انقد خوشحال شدم ولی آخرین باری که از این پفکا خوردم کلاس شیشم بودم از بوفه مدرسه مون آقای رسولی ۵۰۰ تک تومن خریدم و دیگه هیچوقت هیچ جا از اینا پیدا نکردم ولی یهو دیدم مدرسه مون از اینا اورده و من مثل یک کودک ۵ ساله ذوق کرده بودم🍼.

جمله ای این روزا دلم میخواد به خیلیا بگم .

گناه من چیه که پنجشنبه باید ۴ ساعت کلاس داشته باشم؟ آخه این انصافه ؟ عدالته ؟ عدالت علی کجا رفته ؟ ارمان های امام خمینی کجا رفته ؟