نمیدونم چیشد ولی مطمئنم که اگر از لطف بی دریغ ارباب نبود انقدری بی لیاقتم که مطمئن بودم راهی نمیشم : ) ولی شد .. دوباره با رفیقام راهی مسیر شدیم و پا به جاده عاشقی گذاشتیم ؛ باهم خوندیم ، کنار هم قدم برداشتیم ، دعا کردیم ، حرف زدیم تا به کربلا رسیدیم : )) .. حالا بعد از یک سال اونجا بودیم کنار معشوق و در کنار آدمایی که شاید فقط توی خوابمون میدیدیم که باهم بیایم زیارت :>>> تک تک لحظات رو توی ذهنم ثبت میکردم حتی اون لحظاتی که خارج از ذهن من هم ثبت میشدن که بتونم تا دیدار و وصال بعدی خودم رو با یادآوری این لحظاتی که قابل توصیف نبود محکم نگه دارم . اما آقای ابا عبدالله سفر ما با تموم لحظات خوب ُ بدش تموم شد و تنها چیزی که تا ابد برای ما باقی میمونه شما و محبت بی انتهای خانواده شماست .. و در آخر ، - والحسين هو أول هذه الدنيا وآخرها .

بنویسید به روی کفنم ، من حسینی شده ی دست امام حسنم .

تنها حرمی که روضه خون نداره حرم کریمه : )) ..

آدمایی که کمبود دارن و همش جلب توجه میکنن🚮🚮

امروز/ قطعه ای از بهشت✨>>>