هدایت شده از KHAMENEI.IR
💗 انتخاب نام «حسن» توسط پیامبر(صلّیاللهعلیهوآلهوسلم)
💬 رهبر شهید انقلاب رضوانالله علیه:
✏️ رسول اکرم (صلّى الله علیه و آله) او را حسن نام داد و این نام در جاهلیت سابقه نداشت. سپس براى او گوسفندى قربانى کرد؛ سرش را تراشید و هموزن موى سرش، که یک درم و چیزى افزون بود، نقره به مستمندان داد؛ دستور داد تا سرش را عطرآگین کنند و از آن هنگام آئین عقیقه و صدقه دادن به هموزن موى سر نوزاد پدید آمد.
🗓 انتشار به مناسبت ۱۵ ماه رمضان، میلاد امام حسن مجتبی علیهالسلام
💻 Farsi.Khamenei.ir
「@MAMOL_ir」AC_20260305_155627.mp3
زمان:
حجم:
1.7M
.
میگن آخرین شعری در مدح امام حسن مجتبی(ع) در آخرین دیدار شاعران با رهبر شهید انقلاب رضواناللهعلیه که هر ساله در نیمه رمضان برگزار میشده خوانده شد؛ این بوده :)☝️🏻
「@MAMOL_ir」
.
「روزِ ششمِ یتیمی」
پنج روز شد.
یتیمیام را میگویم...
پنج روز گذشت از آن سحر خونین
از آن خبرِ شوم...
پنج روز گذشت آقاجان!
پنج روزی که هشتاد میلیون ایرانی ذرهذره
آب شدند ولی خم به ابرو نیاوردند که مبادا دشمن خیال خام کند!
که مبادا خیال کند شکستمان داده...
آری، کمرمان شکسته اما خم به ابرو نیاوردهایم...
در دوریتان آب شدیم آقاجان!
اما قرص و محکم ایستادهایم...
هرشب
از پیر و جوان و کوچک و بزرگمان
راهی خیابانها میشوند
اسمت را فریاد میزنند
رجزها میخوانند
در غم حسین(ع) میگریند و
امانتتان را از شر مزدوران حفظ میکنند...
تصاویرتان کل شهر را پوشانده اما شما نیستید...
شما نیستید که دلگرمیمان بدهید...
شما نیستید که علیوار برای دشمن رجز بخوانید...
شما نیستید که نوید فتح بدهید...
آری، جسمتان این حوالی نیست اما
یقین دارم نظارهگرِ این ملتِ عزادارید...
یقین دارم«شهید سیدعلی خامنهای» از
«سید علی خامنهای» دستش بازتر است...
یقین دارم میبینید، میشنوید و برنامهی فتح را برایمان میچینید...
یقین دارم هستید زیرا که اگر نبودید، اگر روحتان نظارهگر نبود، غمتان این ملت را از پای در میآورد...
آقاجان برایمان دعا کنید!
از همان دعاهایی که درحق
هر کس کردید مستجاب شد...
از همان جنس دعاهای نماز شبتان...
دعا کنید برای این ملت مقاومِ داغ دیده...
دعایمان کنید که مقدمهساز ظهورش باشیم.
دعایمان کنید...
#رهبرشهیدسیدعلیحسینیخامنهای🖤
✍🏻: #قاف
「@MAMOL_ir」
.
「 یک هفته پیش... 」
یکم درد و دل کنیم با هم ؟ :)
هفته پیش مثل این لحظهها
دنیا برایمان از حرکت ایستاده بود.
اشک امانمان را بریده بود.
غم همه جا را پیش چشممان سیاه کرده بود.
ترس سد راه نفسهایمان شده بود
و امید آخرین چیزی بود که میتوانستیم در وجودمان پیدا کنیم.
اما حالا بعد از گذشت یک هفته از بدترین لحظات زندگیمان همچنان زنده، سرپا و درحال ادامه دادن هستیم.
نمیتوانیم انکار کنیم که این غم کمرهایمان را خم کرده، بخشی از شعله شادی را برای همیشه در قلبهایمان خاموش کرده
و یکی از بزرگترین انگیزههای زندگیمان را برای همیشه از ما گرفته.
اما با این حال ما را از پا ننداخته
این غم ما را از پا ننداخته چون او ما را اینگونه تربیت کرده بود.
او خواسته بود که از پا نیفتیم
و حالا بیشتر از هر زمانی میفهمیم که او زمینی نبود.
تربیت کردنهایش، حرفهایش، نگاههایش، آیندهنگریهایش، مهربانیهایش... هیچکدام زمینی نبود؛ حتی عشق ما نسبت به او هم زمینی نبود
چون در این یک هفته به جای کمرنگ شدن هر لحظه شعلهورتر میشود.
عزیزترین قلبهایمان!
از زمینی که متعلق به آن نبودی باربستی ولی بدان سکونتت در قلبهای ما ابدیست.
۱۷ اسفند
اندکی بعد از ساعت ۵ صبح
✍🏻: #ناشناس
「@MAMOL_ir」