نمک سفره او خوردهام و آدم شدهام
آدمیت نمکی هست که در نان علیست
بس که از ذکر علی دو شکر نوشیدم
این دهان نیست بگوییدکه قندان علیست
آفتابی که جهان از نفسش روشن شد
انعکاسی است که از پرتو دندان علیست
در نجف سمت نجف روی مرا بگذارید
سر من چشم به راه سر و دامان علیست
