و شب بینهایت بود شبیه زخم های من ؛

به خورشید اگر رسیدی ، برای دلشوره هایم یك بغل آرامش ، برای جراحت هایم یك بغل مرهم ، برای سکوت خانه یك پنجره قناری بفرست ، به خورشید اگر رسیدی ، برای غروب های دلگیرم یك خورشید طلوع بفرست 🧡 .

او امنیت بود میانِ یك جهان ناامنی .

این که می‌نویسم نامه نیست ، خیال است ، کاش به انتهای سطرها که می‌رسم تو لااقل خیال نباشی و بیایی 🤍 : ) .

چه خیال‌ها که گذر کرد و گذر نکرد خوابی ؛

از من فاصله بگیر ! هربار که به من نزدیك می‌شوی ، باور میکنم هنوز هم می‌شود زندگی را دوست داشت ، از من فاصله بگیر ، من خسته ام از این امیدهای کوتاه ، بیمارم از این سراب های رویائی .

من رفته‌ام که بازنگردم دنبال یادداشت نگردید ؛

یك روز از خواب بیدار میشوی ، نگاهی به تقویم می‌اندازی ، نگاهی به ساعتت و نگاهی به خودت در آینه و می‌بینی هیچ چیز و هیچکس جز خودت حیف نیست : )) .