قَالُوا تَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُمْ مَا جِئْنَا لِنُفْسِدَ فِي الْأَرْضِ وَمَا كُنَّا سَارِقِينَ گفتند: «به خدا سوگند شما می‌دانید ما نیامده‌ایم که در این سرزمین فساد کنیم؛ و ما (هرگز) دزد نبوده‌ایم!» یوسف/آیه ۷۳

آن کس که در عمل کوتاهی کند ، دچار اندوه گردد ، و آن را که از مال و جانش بهره ای در راه خدا نباشد ، خدا را به او نیازی نیست. -حکمت۱۲۷،‌نهج‌البلاغه

و اگر بر تو ببندد همه ره ها و گذر ها ره پنهان بنماید که کس آن راه نداند

از بنده همان مقدار از نمازش پذیرفته میشود؛ که به خدا توجه کرده است...! بحارالانوار،ج۸۱،ص۲۳۹