«إِذَا حُيِّيتَ بِتَحِيَّةٍ فَحَيِّ بِأَحْسَنَ مِنْهَا» نيكىِ دیگران را با نيكىِ بهتری جُبران كن. امام علی(ع) نهج‌البلاغه، حکمت۶۲

اَلا ای مرگ؛ که قطعا به سراغ من نیز می‌آیی، مرا راحت کن که، همه‌ی دوستانم را از دستم گرفتی... علی‌بن‌ابی‌طالب‌علیه‌السلام سفینه البحار،ج۲،ص۲۷۷

به نخ‌نمائیِ پیراهنش نگاه نکن؛ ستون اصلیِ عالم، نخِ عبای علیﷺاست!

درست گوی و اَدب ورز و بر گزافه مرو صریح باش و به جِد کوش و گِرد هزل مگَرد - ملک‌الشعرا بهار

روحِ ناآرام، تنها با یاد خدا به آرامش می‌رسد.

مولانا: چرا هرچه بیشتر می‌فهمم، بیشتر احساس تنهایی می‌کنم؟ شمس: چون حقیقت، آدم را از شلوغیِ بیهوده جدا می‌کند؛ همه توان ماندنِ در عمق ندارند. مولانا: پس آدم دلش را به که بسپارد؟ شمس: به کسی که سکوتت را بفهمد، نه فقط حرف‌هایت را. مولانا: و اگر هیچ‌کس نفهمید؟ شمس: آن وقت خدا کافی‌ست. بعضی دل‌ها را فقط آسمان می‌فهمد ..

قُلْ مَنْ بِیدِهِ مَلَکوتُ کلِّ شَیءٍ وَ هُوَ یجِیرُ وَ لا یجارُ عَلَیهِ إِنْ کنْتُمْ تَعْلَمُونَ بگو: اگر معرفت و شناخت دارید [بگویید:] کیست که [حاکمیّت مطلق و] فرمانروایی همه چیز به دست اوست و او پناه دهد و برخلاف خواسته اش به کسی [از عذاب] پناه داده نمی شود. سوره مؤمنون _ آیه ۸۸