روحِ ناآرام، تنها با یاد خدا به آرامش می‌رسد.

مولانا: چرا هرچه بیشتر می‌فهمم، بیشتر احساس تنهایی می‌کنم؟ شمس: چون حقیقت، آدم را از شلوغیِ بیهوده جدا می‌کند؛ همه توان ماندنِ در عمق ندارند. مولانا: پس آدم دلش را به که بسپارد؟ شمس: به کسی که سکوتت را بفهمد، نه فقط حرف‌هایت را. مولانا: و اگر هیچ‌کس نفهمید؟ شمس: آن وقت خدا کافی‌ست. بعضی دل‌ها را فقط آسمان می‌فهمد ..

قُلْ مَنْ بِیدِهِ مَلَکوتُ کلِّ شَیءٍ وَ هُوَ یجِیرُ وَ لا یجارُ عَلَیهِ إِنْ کنْتُمْ تَعْلَمُونَ بگو: اگر معرفت و شناخت دارید [بگویید:] کیست که [حاکمیّت مطلق و] فرمانروایی همه چیز به دست اوست و او پناه دهد و برخلاف خواسته اش به کسی [از عذاب] پناه داده نمی شود. سوره مؤمنون _ آیه ۸۸

به همانی که از نیازش با تو حرفی نمی‌زند و درخواستی نمی‌کند، کمک کن _ امیرالمومنین،علی‌علیه‌السلام غررالحکم،حدیث۶۵۹۴

امام على عليه ‌السلام: الرُّشدُ في خِلافِ الشَّهوَةِ؛ هدايت، در مخالفت ‌با شهوت است. بحار الأنوار: ج۷۸_ص۵۳