همراه اماممجتبیﷺ
در میدان جنگ تنها شده بودند؛
و سپاه شام در حالیکه
به سمت آنها میدویدند،
به آنها نزدیک میشدند.
اما امیرالمومنینﷺ
عجلهای در عقب نشینی
و بازگشت به سمت سپاهیانش
از خود نشان نمیداد!
حضرتمجتبیﷺ فرمود:
پدر جان؛
چه ایرادی دارد کمی تندتر بیایید،
تا خودمان را زودتر به یاران برسانیم
و نجات پیدا کنیم؟
فرمود: پسرم؛
پدرت روز مرگی برایش مقدر شده است؛
که از آن تخطی نمیشود!
نه دویدن آن روز را به تعویق میندازد،
و نه آرام رفتن،
باعث تعجیل آن میشود.
بخدا قسم! برای پدرت فرقی نمیکند،
که مرگ به سراغش آید،
یا او به سراغ مرگ برود...
اشجعالناسعلیعلیهالسلام
| وقعهالصفین،ج۱،ص۲۴۹
مولا علیه السلام: أغلَبُ النّاسِ مَن غَلَبَ هَواهُ بعِلمِهِ . 🌱⚡️
امام على عليه السلام : زورمندترين مردم، كسى است كه با دانش خود بر هواى نفْسش زور شود.
به معاویه میگفت:
علیعلیهالسلام آنقدر عظمت داشت،
که نمیتوانستیم به او خیره نگاه کنیم!
عدیبنحاتم
علیخورشیدبیغروب،ص۱۲۰
معروف است که میگویند:
علیعلیهالسلام هزار اسم دارد؛
و خداوند هزار و یک اسم!
که آن اسم هم "الله" است...
وجه الله
نوشتهاند که:
كافران او را "مرگ سرخ" میناميدند.
در روز بدر،
او را به خاطر عظمت درگيرىاش،
و شكست دشمن چنين ناميدند.
اشجعالناسعلیعلیهالسلام
المناقب،ج۲،ص۶۸
در جنگ برای آماده کردن اصحاب
خطبهای میخواند که جملاتش
در غیر جنگ هم کاربرد داشت:
کمربندهایتان را محکم ببندید،
و دامن همت بر کمر بزنید؛
• که بدستآوردن ارزشهای والا،
با خوشگذرانی میسر نیست...!
_ یدالله،علیعلیهالسلام
نهجالبلاغه،خطبه ۲۴۱
اگر از درونِ هم با خبر میشُديد،
يكديگر را حتی دفن نمیكرديد...
_مولایمتقینعلیعلیهالسلام
بحارالانوار،ج۷۴،ص۳۸۳
روایات میگویند:
قیام آن عزیزِ غریب،
بعد از ناامیدیِ مردم رخ خواهد داد...
اللهمعجللولیکالفرج
مهمانِ معاویه بود،
و به درخواست خود معاویه،
از اوصاف و زهد مولایشعلی میگفت.
در انتها، اشک معاویه درآمد و گفت:
خدا رحمت کند ابوالحسن را.
بعد به او گفت: عُدی؛
حالا بگو ببینم؛
احوالت در فراق او چگونه است؟!
گفت: شبیه مادری که عزیزش را
در دامنش سر بُریدهاند!
معاویه گفت:
اصلا میتوانی فراموشش کنی؟
عدی گفت:
مگر روزگار میگذارد که
او را فراموش کنم...
معشوقخداعلیعلیهالسلام
| الکنیوالقاب،ج۲،ص۱۰۵
در برابر مرحب یهودی
رجز میخواند و فریاد میزد که:
ما فرزند جنگیم؛
و آتش جنگ،
به خاطر ما شعله ور است...
_ یلخیبر،مرتضیعلیعلیهالسلام
دیوانامامعلیعلیهالسلام،۲۱۶