‌امام علی علیه‌السلام: در برابر دنيایی که سختى آن مانند خواب‌هاى پريشانِ شب زود مى‌گذرد، شكيبا باش. - بحار، ج۲۹، ص۳۸۹ -

خدا یک علی داشت؛ الحمدلله، آن هم امام ما شد... _آیت‌الله‌کوهستانی

●آقا امیرالمؤمنین(علیه‌السلام): ای فرزند آدم؛ آنچه را بیش از نیاز خود فراهم کنی آن را برای دیگران ذخیره کرده‌ای...! نهج‌البلاغه،حکمت۱۹۲

روایت شده که علی(علیه‌السلام) هفت نخلستان یهود مدینه را آبیاری میکرد، به گونه‌ای که؛ دستان مبارکش تاول میزد و مزدی را که از این راه بدست می‌آورد؛ صدقه میداد...!!! |سیری‌در‌الغدیر،ص ۷۲

اشعث بن قیس را در مصیبت از دست دادن پسرش اینگونه تسلی داد و به او فرمود؛ • یا مثل مردان بزرگوار صبور و شکیبا باش، • یا مانند چهارپایان بی تفاوت باش! نهج‌البلاغه،حکمت۴۱۴

_منت‌ مکش ز خلق؛ که مشکل گُشا علیست... علی‌جانم

معاویه دو نفر جاسوس را اَجیر کرد که هر طور شده کاری کنند که عثمان سریعتر کشته شود! این اتفاق افتاد و در لا به لای شلوغی، آن دو نفر لباس خونی عثمان را به شام بردند و با نامه‌ای از طرف همسر عثمان و با موضوع خونخواهی تحویل معاویه دادند. معاویه بالای منبر رفت، گریه کرد و گفت: علی قاتل است و از روی نیرنگ او را کشته است! و بعد از آن دستور داد پیراهن عثمان را از دروازه شهر آویزان کنند. _ معاویه ۷۰ نفر را حقوق میداد که هر روز پای دروازه شهر بنشینند و برای پیراهن گریه کنند فقط با هدف اینکه احساسات مردم را علیه علی(ع) جریحه دار کند و ناحق بودن خلافت علی را اثبات کند و آنان را به جنگ با علی تشویق کند و از مردم شام بیعت بگیرد و اینکار را هم کرد...! پیراهن‌عثمان

‌ «سبک‌بار شوید، تا برسید» - نهج‌البلاغه، خطبه۲۱ ‌

بسم رب علی

این را بدانید که؛ شما نمیتوانید مانند من باشید! اما من را با تقوا و خود‌نگهداری تلاش‌ در راه حق، پاکدامنی و راستگویی، یاری کنید...! |نهج‌البلاغه،نامه۴۵

عمر بن عبدالعزیز؛ نجیب ترین شخص بنی امیه شناخته میشد و کارهای مفیدی کرد؛ از جمله اینکه لعن کردن علی(علیه‌السلام) در نمازها و منبرها را ممنوع کرد! و در واقع ۷۰ هزار منبری که بعد از معاویه علی(ع) را لعن میکردند، لعن گفتن خود را ترک کردند. اما امام باقر(ع) فرمود: وقتی عبدالعزیز بمیرد در زمین برایش نوحه و عزا میکنند اما در آسمان او را لعن میکنند حال چرا کسی که لعن علی(ع) را ممنوع کرد سرنوشتش این است؟! زیرا در زمان حکومتش اقرار نکرد که حکومت و حق با آل علی است، با اینکه میدانست اما خود را کنار نکشید!

علت جنگ جمل آن بود که؛ طلحه و زبیر از این که در حکومت علی(علیه‌السلام) به استانداری منطقه‌ای برسند؛ نا امید شدند! از طرف دیگر،معاویه نامه‌ای به هر دو نفر نوشت، و آنان را به لقب امیرالمومنین توصیف کرد! و گفت از مردم شام برای آنها بیعت گرفته و باید هر چه زودتر شهرهای کوفه و بصره را اشغال کنند قبل از آنکه علی بر آن دو مسلط شود و دلیلشان هم خونخواهی عثمان باشد آن دو نفر ساده لوح هم فریب خوردند از مکه به مدینه رفتند و شروع به جمع آوریه شاخ و برگ جنگ کردند! و از آنجا عایشه با آنها همراه شد و فتنه را شعله ور تر کرد! طمع