چون رأس این هرم براندازی شدیدا خواستار افزایش تحریم هایی شده که مستقیماً بر سفره مردم اثر داره و آشکارا خواستار حمله نظامی به ایرانه

اگه شما به عنوان یک برانداز با این خواسته هاش مخالفید، نشانه تشتت شدید آرا بین شما و لیدر هاتونه و این علت شکست جنبش شماست چون یک نظر واحد و یک رهبر واحد ندارید و بعد از براندازی ایران رو با سرعت به سمت آنارشیسم سازماندهی شده هدایت میکنید

چون ممکنه کسی که به عنوان رهبر گذار معرفی کردید بخواد تصمیماتی بگیره که شما نمی پذیرید و اون موقع شما باز علیه اون باید اعتراض کنید

نکته دیگه اینکه حتی با وجود این همه تشتت آرا و جزایر مختلف، ارتش نداشته حکومت آینده (که سپاهش رو تروریست خوندید و ارتشش رو قاتل) بتونه از تجزیه ایران و قتل های خیابانی جلوگیری کنه، اعتماد مردم به حکومت رو به طور کل نابود کردید

یعنی فرقی نداره این حکومت باشه یا حکومت بعدی. هدف جنبش شما نابودی اعتماد بین مردم و حکومته. چون با دروغ های کشته سازی و کشتار چند ده هزار نفری سر کار اومدید و القا کردید حکومت با شما رو راست نیست ، به محض بروز کوچکترین مشکل در زندگی مردم که حکومت آینده بهش توجه نمیکنه باعث میشه مردم با خودشون بگن چون به نفعشون نیست پس اینام دروغ میگن

اینجاست که سرمایه اجتماعی ملی ایران به یغما میره و کشور هیچ جوره از جنگ ها سربلند نمیکنه. چون: ۱- اعتماد عمومی به واسطه دروغ های سابق خدشه دار شده. ۲- جمعیت کثیری از مخالفان که فکر می‌کردند با تغییر حکومت همه چیز درست میشه ناامید شدند. ۳- ایدئولوژی که مردم رو دور هم جمع کنه ندارید چون در طول مسیر براندازی لیدر هاتون صریحا به مقدسات و دیگر قومیت ها توهین کردند. همه این ها اتفاقاتیه که بعد براندازی قراره سر ایران بیاد

جدا از اینکه در بدبینانه ترین حالت هنوز شما حداقل ۳۰ میلیون موافق سرسخت دارید که تو هر راهپیمایی شرکت می‌کنه و تک تکشون رو با فحاشی تهدید به سلاخی کردید. خیلی از این هارو هم در آشوب های گذشته سر بردید و خانواده های اینا دل خوشی از شما ندارند.. این سی میلیون موافق حکومت به کنار. و در بدبینانه ترین حالت بیست میلیون قشر خاکستری دارید که علنآ حامی نظام نیستند اما با ناآرامی های بعدش مشکل در دارند و در کف جامعه نسبت به وضعیت مزخرف فعلی رضایت نسبی دارند و آماده تغییر نیستند. این افراد اگه با برنامه و جایگزین واحد مواجه نشن طبیعتاً با شما همراه نمیشن

نکته آخر اینکه در مجامع بین المللی، شخصیتی که به عنوان رهبر دوران گذار معرفی کردید مضحکه عام و خاص شده و از ترامپ تا گراهام نتونستن علنی ازش حمایت کنن و مسخره اش میکنن. این یعنی بر خلاف آقای خمینی ۵۷ که جلوی منزلش در پاریس صف کشیده میشد و با هر بیانیه اش دنیا میلرزید رهبر فعلی شما نتونسته این جدیت رو از خودش نشون بده و جذبه داشته باشه. برعکس با عیاشی و مسخره بازی سعی در اتلاف وقت داره و بارها گفته حاضر نیست خودش رو فدای ایران کنه.

خلاصه اینکه تو امکان وقوع حکومت جدیدتون هزاران صفحه حرفه... چه برسه به روش برخورد با مخالفاتون

تا سه چهار خط اول یعنی به نتیجه رسیدم. ادامه مطلب هم تا حد بسیار بسیار زیادی با شما موافقم. اما راهش هرچی باشه تغییر حکومت نیست. آشوب و اغتشاش هم نیست. راهش حضور همین مردم تو همین حکومته. و از سمت مسئولین هم عملکرد مثبت.. راجع به عملکرد مسئولین واقعاً دفاعی ندارم...

خلاصه که بین بد و بدتر خودکشی نکنیم..

اما مسئله قهر با غرب.. اول ما قهر کردیم یا اونا ما چرا قهر کردیم اونا چرا قهرن؟