‹مـٰاهِ مَـڹ›
-🌿] همیشہ دࢪ فڪر آدمھا درد هایۍهست ڪہ هیچڪس جز خودشان آنہا را نمیفهمد، و شاید دلیݪ تنھایۍبرخۍها هم
<🌿.-
ڪاش مۍتوانستم
زمیں را به آغوش بڪشم،
تا هیچ ڪس بر رۅۍ آں
احساسِ تنهایۍ نڪند...(:
•محمدِعبدی!