مرا کشانده به شیراز دوره‌ی سعدی خجالتم بدهد، بهتر از تو بسیار است ..

دو چشم عطری او آهوان تاتار است زنی که هفت قدم طی نکرده عطار است٫٫!٫٫

شبی گره شد و روزی به کار من افتاد زنی که حلقه‌ی موی طلایی اش دار است-!-

به گریه گفتمش از اشتباه من بگذر(: به خنده گفت که در انتقام، مختار است••

زنی که در شبِ مسعودیِ نشابورش هزارها حسنک مثل من سرِ دار است^!

زنی که چارستونِ دل مرا لرزاند چهلستون دلش، بی‌ستونِ انکار است٫٫¡٫٫

زنی که بوی شراب از نفس زدن‌هایش اگر به «قم» برسد کار ملک «ری» زار است

اگر به «ری» برسد، ری اگر به وی برسد ‹هزار خمره‌ی چله نشین به می برسد(:›

•مهدی‌فرجی🚶🏻‍♀!

ازینکه قراره‌ آدمایی رو توی زندگیم تحمل کنم که هیچ علاقه‌ای بهشون ندارم، رنجیده خاطر میشم .

[حسِ مطلقِ بی‌حوصلگی]

یسریا اینجورین که اگه پیششون از خوشی هات و شرایط خوبِ زندگیت بگی، دهن باز میکنن و هی میگن«خوشبحالت» .. حالا طرف خودش صد هزار تا چیز خوب داره توی زندگیشا و چه بسا موقعیتش خیلی بهتر از توعه ها، ولی این جمله‌ی نحس لعنتی افتاده نوک زبونش و هی میگه «خوشبحالت»!! همچین آدمایی رو دلم میخواد وقتی گیر میارم فقط بکشمشون؛ یکی نیست بگه این زبونت یکمم شکرگزار نعمت ها باشه بد نیستا💀!