جا برای من گنجشک زیاد است، ولی به درختان خیابان تو عادت کردم٫٫!٫٫

گرچه گلدان من از خشک شدن می‌ترسد به ته خالی لیوان تو عادت کردم -!-

دستم اندازه‌ی یک لمس بهاری سبز است بس‌که بی‌پرده به دستان تو عادت کردم ..

مانده‌ام آخر این شعر چه باشد انگار ‹به ندانستن پایان تو عادت کردم(:›

•علی‌اکبر‌رشیدی !!

از قشنگ ترین رمانتیکای زندگیم میتونم به وقتی که هیچکس خونه نیست اشاره کنم ..

🌱 بسم رب القلم و آنچه رغم می‌زند؛ 📌 این پیام رو فروارد کن کانالت. یه جمله کوتاه زیرش بنویس، برات یه متن یا داستان ادبی می‌نویسم :)✍🏻

قسم به معجزه‌ی اشک در تنها ترین لحظه های زندگی ..

مودم مثل بچه ایه که بشدت اجتماعی بوده و همیشه دورش شلوغ و پر از دوست و رفیق بوده توی پرورشگاه و الان تازه یه خونواده گرفتنش به فرزندخوندگی و هیچکسو توی دنیای بیرون از پرورشگاه نمی‌شناسه و تنهاست ..!

یه دور باید نماز شکر بخونم بخاطر قطع رابطم با خیلیا.