قطعا طبیعت همیشه جایی بوده که توش احساس آرامش داشتم. انگار برای رشد تکتک درختاش از یه معجون آرامبخش استفاده کردن. زیباییش هر لحظه منو محو خودش میکنه و من وقتی لابهلای اون درختا راه میرم واقعا از اعماق وجودم خوشحالم.
متنفرم از این موضوع که بخاطر ساختن یه خونه ، خونه درختیای که پرِ خاطره بود و مثل خونهی دوممون بود رو خراب کردن
بخش زیادی از روزم رو صرف وقت گذروندن با حیوونها میکنم چون بنظرم این کار از وقت گذروندن با بعضی آدما خیلی بهتره