eitaa logo
رسانه‌ی مکتب آزادگی
243 دنبال‌کننده
5.9هزار عکس
4.5هزار ویدیو
10 فایل
┈┅ ❁ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ ❁ ┅┈ 📣 رسانه‌ی مکتب آزادگی روایتِ فکر، ایمان و واقعیت‌های جامعه بی‌هیاهو، با دغدغه، برای فهم عمیق‌تر 🆔 @Maktabe_Azadegi
مشاهده در ایتا
دانلود
🖤 همه بودند و یکی نبود خرده‌روایت‌های رسانه ریحانه از نخستین شب عزاداری ماه محرم، در جوار محل عروج ملکوتی قائد شهید انقلاب. ۱۴۰۵/۳/۳۱ ▫️ همه‌چیز مثل همیشه بود؛ هوا گرم، زمین داغ و آسمان آبی. صدای جیک‌جیک گنجشک‌ها فضا را پر کرده بود و کودکان به دنبال بازی می‌دویدند؛ اگر شیشه شکسته‌ی ساختمان پشتی و پنجره‌ی درآمده‌ی خانه‌ی کناری نبود. ‌ ▪️ نظم و نظام بی‌نظیر خادمان چشم می‌زد. صف مرتب زن‌های مشکی‌پوش که شبیه دسته‌ای مورچه، پی‌هم قطار شده بودند؛ از کوچه و خیابان تا صف تحویل کیف و کفش و کمد و کلید. همه‌چیز مثل همیشه بود، اگر زنی در صف ورودی، با چشم‌های سرخ و قلبی خونین، سر بر میله‌ی آهنی نمی‌گذاشت و فغان نمی‌کرد. ‌ ▫️ جماعت، همگی در تب‌وتاب آمدن و دیدن بودند. زینبیه خنک و فرش‌ها تمیز بود. بسته‌های غذای نذری به‌خط و شربت و کیک‌یزدی فراوان. صف‌های نماز مستقیم و بی‌چین‌و‌شکن بود، ولی صورت‌ها درهم‌پیچیده، گرفته و پرچروک. سیاهی‌های دوروبرِ جایگاه، زیر نور لامپ‌های درشت و نورافکن‌های عظیم برق می‌زد. پرچم‌ها و کتل‌های سبز و قرمز برافراشته بود و عبارت «یا اباعبدالله‌الحسین» در چشم می‌زد؛ اما چشم‌ها تاب دیدن نداشتند. ‌ ▪️ صندلی خالی گوشه‌ی جایگاه، هر تازه‌واردی را به زانو درمی‌آورد. تضاد غریبی داشت زینبیه؛ فضا سنگین و حزن‌آلود و هوا مه گرفته و غبارگون بود. همه بودند و یکی نبود؛ یکی بود و همه دست عنایتی بر سرشان سایه انداخته بود. هیچ‌چیز مثل همیشه نبود. ✍ خواهر فاطمه کیائی 🏴 مثْلِي لاَ يُبَايِعُ مِثْلَهُ 🏴 هَیهاتَ مِنَّا الذِّلَّة 🏴 🏴 (علیه‌السلام) 👊 🆔 @Maktabe_Azadegi
🌷 حماسۀ حسینی 🍃 مردم هوشیار ایران، باعث تحسین آزادگان جهان شدن 🏴 مثْلِي لاَ يُبَايِعُ مِثْلَهُ 🏴 هَیهاتَ مِنَّا الذِّلَّة 🏴 🏴 (علیه‌السلام) 👊 🆔 @Maktabe_Azadegi
🌹 *نجات‌دهندگان تاریخ* 💌 حضرت امام حسین علیه‌السلام فقط نجات‌بخش یک ملت نبود 🏴 مثْلِي لاَ يُبَايِعُ مِثْلَهُ 🏴 هَیهاتَ مِنَّا الذِّلَّة 🏴 🏴 (علیه‌السلام) 👊 🆔 @Maktabe_Azadegi
🚩 درس عاشورا چیست؟ 🏴 مثْلِي لاَ يُبَايِعُ مِثْلَهُ 🏴 هَیهاتَ مِنَّا الذِّلَّة 🏴 🏴 (علیه‌السلام) 👊 🆔 @Maktabe_Azadegi
🌹 به فدای دین 👌 بعد از قضیه عاشورا بازم کسی می‌تونه بگه از دین نمیشه دفاع کرد؟ 🏴 مثْلِي لاَ يُبَايِعُ مِثْلَهُ 🏴 هَیهاتَ مِنَّا الذِّلَّة 🏴 🏴 (علیه‌السلام) 👊 🆔 @Maktabe_Azadegi
1⃣ ⚠️ اولین حضور رهبرانقلاب در تجمعات شبانه! 👆 👈 این جمله، توضیحِ فیلمِ بسیار کوتاهی بود که کسی به من نشان داد و گفت: «ببین بالاخره آقا اومد!» گفتم: «بنظرم این آقا نیست؛ چون فیلم رسمی منتشر نشده و اون فرد فقط کمی شبیهن؛ همین.» گفت: «حالا فرض کن ایشونن؛ اشکالش چیه؟ مردم این همه مدت هیچ عکس و فیلمی از ایشون ندیدن و ...» 🤔 راستش حس کردم یک جای کار می‌لنگد! یعنی برخی واقعا دنبال عکسی، فیلمی و نشانه‌ای هستند، جز پیام‌های متنی؟ اصلا شاید حالاحالا هیچ فیلم و عکسی نباشد و نیاید و نبینیم؛ تکلیف‌مان چیست؟ دل‌مان به حرف و شایعه و این‌ها، بلرزد؟! 👁️ واقعا این علاقه و میلِ به دیدن از کجا می‌آید؟! نمی‌دانم و نمی‌خواهم بگویم علاقه ما به دیدنِ آن‌چه دوست داریم ببینیم، غلط است! اصلا چنین قصدی ندارم؛ اما می‌خواهم بگویم که همه‌چیز به دیدن نیست؛ یعنی گاهی ندیدنِ آن‌چه که دوست داریم، نشانه اوجِ شوق و هنر و توان ماست. 💎 آیا داستان اُوِیس را شنیده‌ای؟ ادامه دارد 🏴 مثْلِي لاَ يُبَايِعُ مِثْلَهُ 🏴 هَیهاتَ مِنَّا الذِّلَّة 🏴 🏴 (علیه‌السلام) 👊 🆔 @Maktabe_Azadegi
2⃣ ♨️ اویس با مادرش در یمن زندگی می‌کرد. وقتی پیام و دعوت رسول‌الله (ص) به یمن رسید، اویس از مادرش اجازه گرفت تا برود و حضرت را ببیند. مادرش اجازه داد؛ ولی شرط کرد که بیشتر از نصف روز در آن‌جا نماند و زود برگردد. 👣 سفر طولانی بود؛ اما اویس حرکت کرد تا به مدینه رسید. وقتی به خانۀ رسول‌الله (ص) رسید، حضرت در خانه نبود! اویس صبر کرد. منتظر ماند؛ اما بازهم رسول‌الله (ص) نیامد. آخر به‌خاطر قولی که به مادرش داده بود، در حسرت این‌که پیامبر (ص) را ببیند، به یمن بازگشت. اندکی بعد از رفتن او، پیامبر (ص) به خانه برگشت و حضور و وجود و نور اویس را در آن‌جا حس کرد: 💎 مولوی در دفتر چهارم مثنوی این‌گونه روایت می‌کند: که محمد گفت بر دستِ صبا از یمن می‌آیدم بویِ خدا بویِ رامین می‌رسد از جانِ وِیس بویِ یزدان می‌رسد هم از اویس او اویس و از قَرَن بویِ عَجَب مَر نبی را مَست کرد و پُر طَرَب چون اویس از خویش، فانی گشته بود آن زمینی، آسمانی گشته بود 🌱 پیامبر (ص) جویای اویس شد و سپس گفت: «ای اویس که ندیدمت، من تو را دوست دارم... هر که او را ملاقات کرد، از جانب من به او سلام برساند... او مرا نمی‌بیند؛ ولی به من ایمان می‌آورد و در رکاب جانشینم علی بن ابی‌طالب (ع) در صفین به شهادت خواهد رسید.» ادامه دارد ... 🏴 مثْلِي لاَ يُبَايِعُ مِثْلَهُ 🏴 هَیهاتَ مِنَّا الذِّلَّة 🏴 🏴 (علیه‌السلام) 👊 🆔 @Maktabe_Azadegi
3⃣ 💔 هرچند اویس تشنه دیدن رسول‌الله (ص) بود، اما هرگز به او نرسید. رسول‌الله (ص) هم با آن‌که دوست داشت اویس را ببیند، او را ندید. سرنوشت شد فراق و دوری. 💎 عطار نیشابوری در ذکر مقام اویس قرنی در تذکره الاولیا می‌گوید: «در اخبار غریب آمده است که فردای [قیامت] خاتم‌الانبیاء (ص) در بهشت از حجرۀ خود بیرون آید؛ چنان‌که کسی مَر کسی را طلب کند؛ خطاب آید که: کِه را طلب می‌کنی؟ رسول‌الله (ص) گوید: اویس را. آواز آید که: رنج مَبَر! چنان‌که در دارِ دنیا وی را ندیدی، این‌جا نیز هم نبینی...» 🌌 بعدها در عرفان اسلامی، عارفی که در عین دوری از مُراد و معشوق، با تقویت باطن و درون، معرفت و پیروی‌ش را ارتقاء می‌داد، معروف شد به اویسی. 💡 خلاصه آن‌که می‌خواستم بگویم بحث‌های حفاظتی و امنیتی و نظامی سر جای خود؛ دَمی هم اویسی باش ؛ ندید هستمش! 🏴 مثْلِي لاَ يُبَايِعُ مِثْلَهُ 🏴 هَیهاتَ مِنَّا الذِّلَّة 🏴 🏴 (علیه‌السلام) 👊 🆔 @Maktabe_Azadegi
4⃣ ♨️ در ادامه اویسی باش ، حالا ببینید چه می‌کند جناب آقای سعدی از شیراز: عیبِ یاران و دوستان، هنر است سخنِ دشمنان نه معتبر است آن که منظورِ دیده و دلِ ماست نَتَوان گفت شمس یا قمر است هر کسی گو به حالِ خود باشید ای برادر که حال ما دِگَر است ما پَراکندگانِ مَجموعیم یارِ ما غایب است و در نظر است سعدی از بارگاه قُربتِ دوست تا خبر یافته‌ست، بی‌خبر است! ما سَر اینک نهاده‌ایم به طوع تا خداوندگار را چه سَر است 🗯 طوع: تسلیم و مطیعِ خواست محبوب بودن. 🏴 مثْلِي لاَ يُبَايِعُ مِثْلَهُ 🏴 هَیهاتَ مِنَّا الذِّلَّة 🏴 🏴 (علیه‌السلام) 👊 🆔 @Maktabe_Azadegi
♨️هر شب چو ماهتاب به بالین من بتاب ای آفتاب دلکش و ماه پری‌وشم شهریار 🗯 عیادت آقای شهید در دوره ریاست‌جمهوری از مجروحان دوران جنگ تحمیلی اول (دهه شصت). ‌ 🏴 مثْلِي لاَ يُبَايِعُ مِثْلَهُ 🏴 هَیهاتَ مِنَّا الذِّلَّة 🏴 🏴 (علیه‌السلام) 👊 🆔 @Maktabe_Azadegi
♨️ یک بیت از آقای شهید: رِندانه آخر رُبودی جامی ز خُمخانۀ دل خونین چو برگِ شقایق، رنگین چو افسانۀ دل 🗯 این بیت شعر در سال ۱۳۹۰ خطاب به «جانبازانی که پس از عمری تحمل رنج جانبازی شهید می‌شوند» به عنوان مطروحه سروده شده است. 😭 حالا پس از حدود پانزده سال، می‌شود گفت که این بیت آقای شهید خطاب به خودش بوده: جانبازی که در نهایت شهید شد... رِندانه آخر رُبودی جامی ز خُمخانۀ دل خونین چو برگِ شقایق، رنگین چو افسانۀ دل 🗯 مطروحه: سنتی ادبی در انجمن‌های شعر ایران است. بزرگتری در آن جمع مصرعی، بیتی یا بیت‌هایی را می‌سروده و مطرح می‌کرده و از شاعران دیگر می‌خواست با ادامۀ آن شعر، طبع‌آزمایی و مشقِ شعر کنند. در دهۀ نود شمسی، آقای شهید دو بار به درخواست شاعران، مطروحه سرودند و موضوع هر دو مربوط به جانبازان و روزگار جنگ و حماسه و دفاع از ایران بود. 🏴 مثْلِي لاَ يُبَايِعُ مِثْلَهُ 🏴 هَیهاتَ مِنَّا الذِّلَّة 🏴 🏴 (علیه‌السلام) 👊 🆔 @Maktabe_Azadegi
3.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
♥️ وقتِ مُردن آمد و جُستن ز جو... ما برایِ ماندنِ ابدی، خلق شده‌‌ایم 🏴 مثْلِي لاَ يُبَايِعُ مِثْلَهُ 🏴 هَیهاتَ مِنَّا الذِّلَّة 🏴 🏴 (علیه‌السلام) 👊 🆔 @Maktabe_Azadegi