eitaa logo
رسانه‌ی مکتب آزادگی
243 دنبال‌کننده
5.9هزار عکس
4.5هزار ویدیو
10 فایل
┈┅ ❁ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ ❁ ┅┈ 📣 رسانه‌ی مکتب آزادگی روایتِ فکر، ایمان و واقعیت‌های جامعه بی‌هیاهو، با دغدغه، برای فهم عمیق‌تر 🆔 @Maktabe_Azadegi
مشاهده در ایتا
دانلود
🔻 نقد گفت‌وگوی صریح و تفصیلی رئیس‌جمهور با مردم ـ ۳۵ رئیس‌جمهور محترم، کریدورها و توسعه شبکه ریلی را از اولویت‌های مهم دولت دانسته و با تشبیه آن به «شریان‌های جامعه»، بر نقش آن در جابه‌جایی کالا، کاهش مصرف سوخت، کاهش استهلاک جاده‌ها و تقویت ارتباطات اقتصادی و امنیتی کشور تأکید می‌کنند. اصل این نگاه، قابل دفاع و دارای اهمیت راهبردی است؛ به‌ویژه برای کشوری مانند ایران که از موقعیت جغرافیایی ممتازی برای اتصال مسیرهای ترانزیتی برخوردار است. اما درباره چنین پروژه‌های بزرگی، صرفِ احداث خط‌آهن یا آزادسازی مسیر، پایان کار نیست. 🔹 پرسش مهم این است که برای هر کریدور، میزان بار و مسافر قابل جذب، درآمد ترانزیتی، هزینه احداث و نگهداری و زمان بازگشت سرمایه چگونه محاسبه شده است؟ 🔹 آیا پیش از اجرای پروژه‌ها، توافق‌های لازم با کشورهای مسیر و مقصد برای تضمین حجم بار و استمرار ترانزیت انجام شده است؟ 🔹 و مهم‌تر این‌که، آیا زیرساخت‌های ریلی کشور صرفاً در حال توسعه مسیر هستند یا هم‌زمان واگن، لکوموتیو، پایانه‌های بار، گمرک، مراکز لجستیکی و سازوکارهای تسهیل عبور کالا نیز متناسب با این توسعه در حال آماده‌سازی است؟ زیرا اگر خط‌آهن ساخته شود اما بار کافی برای آن وجود نداشته باشد یا کالا در مرزها و پایانه‌ها با توقف‌های طولانی مواجه شود، بخشی از سرمایه‌گذاری انجام‌شده عملاً به ظرفیت بلااستفاده تبدیل خواهد شد. از سوی دیگر، رئیس‌جمهور محترم از پروژه‌های متعددی در چابهار ـ زاهدان، رشت ـ آستارا، تهران ـ چشمه‌ثریا و اتصال شهرهای اطراف تهران سخن می‌گویند. طبیعی است که مردم انتظار داشته باشند در کنار اعلام پیشرفت پروژه‌ها، زمان دقیق بهره‌برداری، میزان اعتبار مورد نیاز، منابع تأمین مالی و درصد پیشرفت واقعی هر پروژه نیز به‌صورت شفاف اعلام شود. همچنین درباره طرح‌های بزرگ ریلی که با مشارکت کشورهای خارجی اجرا می‌شوند، باید روشن باشد که تعهدات طرفین، میزان سرمایه‌گذاری، سهم ایران، زمان‌بندی اجرا و منافع اقتصادی کشور دقیقاً چگونه تعریف شده است. در موضوع کریدورها، سرعت اجرای پروژه مهم است؛ اما انتخاب درست مسیر، توجیه اقتصادی، تأمین مالی پایدار و تضمین بهره‌برداری از آن از خودِ ساخت مسیر کم‌اهمیت‌تر نیست. اگر قرار است کریدورها «شریان‌های اقتصادی کشور» باشند، باید مطمئن شویم این شریان‌ها فقط ساخته نمی‌شوند، بلکه واقعاً خونِ تجارت و ترانزیت در آن‌ها جریان پیدا می‌کند. بنابراین، حمایت از توسعه کریدورها و شبکه ریلی کشور کاملاً قابل دفاع است؛ اما انتظار می‌رود دولت در کنار بیان ضرورت و اهمیت این پروژه‌ها، گزارش دقیق و قابل سنجشی از هزینه‌ها، پیشرفت، منابع مالی، ظرفیت ترانزیتی و دستاورد اقتصادی هر کریدور نیز به مردم ارائه کند. کریدور موفق، فقط ریلی نیست که ساخته شده باشد؛ مسیری است که بار، درآمد، اشتغال و ارتباط اقتصادی پایدار برای کشور ایجاد کند. 👈 مکتب آزادگی | برای دل، برای اندیشه 🆔 @Maktabe_Azadegi
💢 رسانه های جهان: تثبیت مواضع انقلابی ایران» و «توسعه رویکرد تهاجمی ایران» دو نتیجه اصلی انتصابات نظامیان ارشد است 🔹انتصابات نظامیان ارشد کشور در پست‌های نظامی و امنیتی جدید موجب توجه و تشدید بررسی‌های سرویس‌های بیگانه و رسانه‌های بزرگ جهان نسبت به «سیستم حکمرانی جدید نظامی- امنیتی تهران» شده است. 🔹رسانه‌های نیویورک تایمز، رویترز و سی ان ان «تثبیت مواضع انقلابی ایران» و «توسعه رویکرد تهاجمی ایران» را به عنوان دو نتیجه اصلی این انتصابات مورد اشاره قرار داده اند. 👈 مکتب آزادگی | برای دل، برای اندیشه 🆔 @Maktabe_Azadegi
🔻 نقد گفت‌وگوی صریح و تفصیلی رئیس‌جمهور با مردم ـ ۳۶ رئیس‌جمهور محترم در این بخش بر تفویض اختیار به استانداران و مدیران محلی تأکید می‌کنند و تجربه مدیریت استان‌ها در شرایط جنگی را نمونه‌ای موفق از این سیاست می‌دانند. اصل تفویض اختیار، به‌ویژه در کشوری با گستردگی جغرافیایی و تنوع مسائل منطقه‌ای، امری منطقی و ضروری است. مدیری که در میدان حضور دارد، طبیعتاً بسیاری از مسائل محلی را بهتر از مدیری که در مرکز نشسته می‌بیند و می‌تواند سریع‌تر تصمیم بگیرد. اما در کنار «اختیار»، یک رکن اساسی دیگر نیز وجود دارد: مسئولیت و پاسخ‌گویی. نمی‌توان صرفاً اختیار را واگذار کرد و موفقیت‌های احتمالی را به پای تفویض اختیار گذاشت؛ بلکه باید روشن باشد: 🔹 دقیقاً چه اختیاراتی به استانداران و مدیران استانی واگذار شده است؟ 🔹 حدود این اختیارات در برابر اختیارات دستگاه‌های مرکزی کجاست؟ 🔹 چه سازوکار نظارتی برای جلوگیری از تصمیم‌های سلیقه‌ای یا متعارض وجود دارد؟ 🔹 اگر تصمیم یک مدیر محلی موجب خسارت شود، مسئولیت آن با چه کسی خواهد بود؟ 🔹 و آیا همه استان‌ها از نظر نیروی انسانی، منابع، امکانات و توان مدیریتی در سطحی هستند که بتوان یک نسخه واحد برای تفویض اختیار به آن‌ها در نظر گرفت؟ از سوی دیگر، تعبیر «هر استانداری می‌تواند یک رئیس‌جمهور باشد» اگر به معنای اعتماد به ظرفیت مدیران محلی باشد، سخن قابل‌فهمی است؛ اما در ساختار حکمرانی، استاندار نمی‌تواند جایگزین رئیس‌جمهور شود. کشور نیازمند سیاست‌گذاری و هماهنگی ملی است و تفویض اختیار نباید به تضعیف انسجام تصمیم‌گیری یا ایجاد رویه‌های متفاوت و بعضاً متناقض در استان‌ها منجر شود. نکته دیگر، استناد به مدیریت دوران جنگ برای اثبات موفقیت این سیاست است. عملکرد مدیران استانی در یک شرایط فوق‌العاده و بحرانی، قطعاً قابل توجه است؛ اما موفقیت در مدیریت بحران لزوماً به معنای اثبات کارآمدی یک الگوی حکمرانی در شرایط عادی نیست. باید دید این تفویض اختیار در حوزه‌هایی مانند سرمایه‌گذاری، اشتغال، تولید، مدیریت منابع، خدمات عمومی و حل مسائل مزمن استان‌ها نیز چه نتایج قابل‌اندازه‌گیری‌ای داشته است. همچنین وقتی رئیس‌جمهور می‌فرمایند «اختیار دادیم و کشور قفل نشد»، انتظار می‌رود مشخص شود کدام اختیارات، به چه دستگاه‌هایی و با چه نتایج مشخصی واگذار شده است. گزارش عملکرد، بهتر از کلی‌گویی می‌تواند میزان موفقیت این سیاست را برای مردم روشن کند. در واقع، تمرکززدایی بدون پاسخ‌گویی می‌تواند مشکل‌ساز شود و تمرکزگرایی بدون اختیار نیز ناکارآمد است. نقطه مطلوب، ایجاد تعادل میان این دو است: اختیار متناسب با مسئولیت، و مسئولیت همراه با نظارت و پاسخ‌گویی. بنابراین، اصل تفویض اختیار قابل دفاع است؛ اما موفقیت آن زمانی اثبات می‌شود که بتوان نشان داد این سیاست، نه‌فقط در شرایط جنگ و بحران، بلکه در مدیریت روزمره کشور نیز تصمیم‌گیری را سریع‌تر، خدمات را بهتر، هزینه‌ها را کمتر و رضایت مردم را بیشتر کرده است. اختیار دادن به مدیران، آغاز اصلاح حکمرانی است؛ نه پایان آن. 👈 مکتب آزادگی | برای دل، برای اندیشه 🆔 @Maktabe_Azadegi
🔻 نقد گفت‌وگوی صریح و تفصیلی رئیس‌جمهور با مردم ـ ۳۷ رئیس‌جمهور محترم در توضیح روش‌های جدید آموزشی می‌فرمایند اگر دانش‌آموز صرفاً بشنود، حدود ۲۰ درصد از آموزش را دریافت می‌کند و ممکن است پس از دو هفته، نیمی از همان مقدار را نیز از دست بدهد. این ادعا اگر قرار است مبنای تغییر روش‌های آموزشی و طراحی الگوهای جدید قرار گیرد، نیازمند منبع و پشتوانه علمی روشن است. در علوم تربیتی، میزان یادگیری و ماندگاری آن تابع عوامل متعددی مانند نوع محتوا، روش تدریس، تمرین، بازخورد، پیش‌دانسته‌های دانش‌آموز و شیوه ارزیابی است و نمی‌توان بدون ذکر منبع، یک درصد ثابت را به‌عنوان قاعده عمومی آموزش مطرح کرد. از دولت و وزارت آموزش‌وپرورش انتظار می‌رود اگر چنین اعدادی مبنای سیاست‌گذاری قرار گرفته‌اند، منبع علمی و پژوهش‌های پشتوانه آن را برای افکار عمومی و جامعه تخصصی منتشر کنند. اصلاح آموزش‌وپرورش ضرورتی انکارناپذیر است؛ اما اصلاح یک نظام آموزشی بزرگ، باید بر پایه داده، پژوهش معتبر و ارزیابی قابل‌اندازه‌گیری انجام شود، نه صرفاً گزاره‌هایی که ممکن است در ظاهر علمی به نظر برسند. در آموزش‌وپرورش، روش درست مهم است؛ اما مبنای علمیِ انتخاب آن روش، مهم‌تر است. 👈 مکتب آزادگی | برای دل، برای اندیشه 🆔 @Maktabe_Azadegi
🔻 نقد گفت‌وگوی صریح و تفصیلی رئیس‌جمهور با مردم ـ ۳۸ رئیس‌جمهور محترم در واکنش به ایثار خانواده‌ای که با وجود نداشتن خانه و در شرایط دشوار اقتصادی، تمام دارایی خود را برای ساخت مدرسه اهدا کرده‌اند، بر ضرورت ترویج فرهنگ همدلی و مشارکت اجتماعی تأکید می‌کنند؛ سخنی که اصل آن ارزشمند و قابل حمایت است. اما نمی‌توان از فداکاری مردم به‌عنوان جایگزینی برای مسئولیت حاکمیت استفاده کرد. مشارکت خیرخواهانه مردم، سرمایه‌ای اجتماعی و ارزشمند است؛ اما اگر خانواده‌ای که خود مستأجر است، تمام دارایی‌اش را برای ساخت مدرسه اهدا می‌کند، این اتفاق پیش از آن‌که صرفاً یک الگوی فرهنگی برای دیگران باشد، باید ما را به این پرسش وادارد که چرا تأمین زیرساخت آموزشی یک منطقه باید تا این اندازه به فداکاری یک خانواده نیازمند وابسته باشد؟ رسانه‌ها می‌توانند چنین ایثارهایی را روایت و فرهنگ مشارکت را تقویت کنند، اما نمی‌توان انتظار داشت با بازتاب این رفتارها، «دیگر کسی گرفتار و بی‌پناه باقی نماند». فقر، محرومیت، کمبود زیرساخت و ضعف خدمات عمومی، صرفاً با فرهنگ‌سازی رسانه‌ای برطرف نمی‌شوند و نیازمند سیاست‌گذاری، بودجه، مدیریت و اقدام اجرایی هستند. بنابراین بهتر است میان دو موضوع تفکیک قائل شویم: فرهنگ ایثار مردم باید تقویت شود؛ اما مسئولیت دولت برای تأمین حقوق عمومی مردم نباید به ایثار مردم واگذار شود. مردمی که در سخت‌ترین شرایط از داشته‌های خود می‌گذرند، شایسته آن‌اند که هم قدردانی شوند و هم مسئولان به‌گونه‌ای عمل کنند که در آینده، برای برخورداری فرزندان مناطق محروم از ابتدایی‌ترین حقوق خود، نیازمند چنین فداکاری‌هایی نباشیم. ایثار مردم، نشانه بزرگی ملت است؛ اما نباید بهانه‌ای برای کوچک‌شدن مسئولیت دولت باشد. 👈 مکتب آزادگی | برای دل، برای اندیشه 🆔 @Maktabe_Azadegi
🔻 نقد گفت‌وگوی صریح و تفصیلی رئیس‌جمهور با مردم ـ ۳۹ در این بخش، مجری پرسش مشخصی درباره «بال کیفی عدالت آموزشی» مطرح می‌کند و از رئیس‌جمهور می‌پرسد: افق دو سال آینده چیست و این برنامه تا چه اندازه قابل تحقق است؟ پاسخ رئیس‌جمهور اما بیشتر درباره اهمیت بهترشدن آموزش، تغییر روش تدریس و زمان‌بر بودن تغییر رفتار انسان است؛ مباحثی که در جای خود قابل قبول‌اند، اما پاسخ مستقیمی به سؤال درباره برنامه دوساله دولت محسوب نمی‌شوند. اینکه «باید آموزش را بهتر کنیم» یا «هر روز باید یک قدم جلوتر برویم»، یک هدف کلی است؛ اما سیاست‌گذاری عمومی زمانی قابل ارزیابی است که این هدف به برنامه، شاخص و زمان‌بندی مشخص تبدیل شود. اگر قرار است در دو سال آینده کیفیت آموزش ارتقا پیدا کند، مردم و جامعه فرهنگیان حق دارند بدانند: 🔹 قرار است چه تغییرات مشخصی در شیوه آموزش ایجاد شود؟ 🔹 چه تعداد معلم و با چه برنامه‌ای آموزش خواهند دید؟ 🔹 چه شاخصی برای سنجش «کیفیت آموزشی» تعیین شده است؟ 🔹 شکاف آموزشی میان مناطق محروم و برخوردار قرار است طی دو سال چقدر کاهش پیدا کند؟ 🔹 و در پایان این دوره، با چه معیارهایی می‌توان گفت دولت در عدالت کیفی آموزشی موفق بوده یا نبوده است؟ تفاوت مهمی میان «بهبود مستمر» و «برنامه قابل سنجش» وجود دارد. بهبود مستمر یک رویکرد مطلوب است؛ اما دولت برای آن‌که بتواند از عملکرد خود گزارش دهد و مردم نیز بتوانند آن را ارزیابی کنند، باید مشخص کند از کجا شروع کرده، به کجا می‌خواهد برسد و با چه شاخصی میزان پیشرفت را اندازه‌گیری خواهد کرد. ساخت هفت هزار مدرسه را می‌توان شمارش کرد؛ اما ساختن کیفیت آموزشی را نمی‌توان صرفاً با بیان کلیات سنجید. در عدالت آموزشی، مهم فقط این نیست که چند مدرسه ساخته‌ایم؛ مهم‌تر این است که دانش‌آموز پس از اجرای این برنامه چه چیزی بیشتر یاد گرفته و چه فرصتی برای رشد پیدا کرده است. بنابراین انتظار می‌رود در کنار روایت اهداف و آرمان‌های ارزشمند، نقشه راه، زمان‌بندی و شاخص‌های قابل‌اندازه‌گیری عدالت کیفی آموزشی نیز برای مردم ارائه شود. عدالت آموزشی زمانی قابل دفاع است که بتوان پیشرفت آن را اندازه گرفت؛ نه این‌که فقط درباره ضرورت آن سخن گفت. 👈 مکتب آزادگی | برای دل، برای اندیشه 🆔 @Maktabe_Azadegi
💢 مأموریت‌هایی برای مواجهه‌ سرنوشت‌ساز با استکبار 📝 مروری بر مطالبات فرمانده معظّم کل قوا از فرماندهان جدید ستاد کل نیروهای مسلح و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ✍🏻 برگرفته از احکام انتصاب ستاد کل نیروهای مسلح و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی 👈 مکتب آزادگی | برای دل، برای اندیشه 🆔 @Maktabe_Azadegi
4.1M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
💢 بازتاب انتصاب‌های اخیر رهبری در رسانه‌های خارجی 🔹بسیاری از رسانه‌های خارجی انتصاب‌های تازه در سطوح بالای نیروهای مسلح و فرماندهی‌های کلیدی را در راستای تحکیم ساختار رهبری در ایران می‌دانند. 👈 مکتب آزادگی | برای دل، برای اندیشه 🆔 @Maktabe_Azadegi
2.2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎨 نجوای شاعرانه رهبر شهید با حضرت رضا علیه‌السلام بر صحن‌های حرم مطهر رضوی نقش بست 📆 در سالروز شهادت امام رئوف علیه‌السلام و در آستانه ایام چهلمین روز تدفین ، کتیبه‌هایی خطاطی شده با ابیات غزل سروده‌ی رهبر شهید انقلاب در نجوا با حضرت علی بن موسی الرضا علیه‌السلام در صحن‌های حرم مطهر رضوی نصب شده است. 👈 مکتب آزادگی | برای دل، برای اندیشه 🆔 @Maktabe_Azadegi