عشق با خودش همه چی میاره ....

زندگی و خیلی قشنگ و شیرین میکنه از یکنواختی در میاره ...

خب این یکم از عشق ...

اگه بخوام راجب عشق بگم خیلی طول میکشه بریم سراغ رفاقت ...

رفاقت با عشق و رقابت فرق داره ...

اولا اینکه هیچ آدمی تاکید میکنم هیییییچ آدمی برده ی ما نیست ...

ولی بعضیامون آدما رو برده ی خودمون کردیم !!! هرکاری دلمون میخواد باهاشون میکنیم ...

بعدشم هیچ ادمی بدون ایراد نیست یعنی نمیتونه باشه همه ی ادماهم شبیه هم نیستن چون هرگلی یه بویی داره ادمام برای یه نفر نمیتونن باشن مگر اینکه زوجشون باشن😂😁

اینکه ما وابسته ی بعضی از ادما میشیم ...دست خودمون نیست خیلی طبیعیه و ایرادی هم نداره بنظرم ولی باید سعی کنیم میانه رو باشیم یعنی نه خیلی وابسته شیم نه خیلی وابسته نشیم ...

گفتی همجنس من پام واینمیسه چرا باید پات وایسه؟ مگه تعهد داده نسبت بهت ؟ یا وظیفه ای داره؟

ما رفیق میشیم که حالمون خوب باشه که تو این دنیا کیف کنیم لذت ببریم حال کنیم یکی باشه بشه مرحم دردامون تو شرایط سخت کنارمون باشه هوامونو و داشته باشه ... نه اینکه مال خود خودمون بشه ماهم هرکاری دلمون خواست باهاش بکنیم دلشو و بشکنیم اشکشو و در بیاریم بعدم ولش کنیم بریم ... اگه بلد نیستیم خواهشا رفیق نشیم ... واجب نیست که هممون از هم گلایه داریم حداقل یه نفرمون به خودش بیاد خب ما مسئولیم در برابر دلی که وابسته ی خودمون میکنیم باهامون زندگی میکنه

همینه که میگم فلسفه ی ازدواج جداست ...این بستگی به انتخاب خودمون داره به اینکه کی و انتخاب میکنیم و چجوری زندگیمونو و شروع میکنیم و میسازیم ... ولی خدایی نمیخوام کلیشه ای بگم ولی اونی که ایمان داشته باشه ایمان واقعیا واقعی نه الکی من دیدم اطرافم هم عاشقت میشه هم پات وایمیسه هم میتونی بهش تکیه کنی و یه زندگی خوب و شیرین بسازی تازه اونموقع تعهد میدین نسبت به هم دیگه همه ی ادما هم که مث هم نیستن نباید بدبین بود ... حالا اگه ایمانم نداشت خوووب بودنش مشخص میشه اون فرد ... بعدم همه کامل نیستن انسان جایزالخطاست ...