آدم وقتی حالش خوبه
که حالش خوبه
وقتی قهره یا حالش بده
باید بغلش کنی
چون اون موقع ها
آدم دلش گرفته
دلش بغل میخواد
میشه یادت بمونه؟!
"بغل" خیلی مهمه
چون هر جا سرد باشه
اونجا گرمه
هر چی سخت بگذره
اونجا نرمه
انقدر مهمه که توش میشه
دوباره به دنیا اومد بزرگ شد
دنیارو آب ببره
اما اونجا میشه با خیال راحت
آدمو خواب ببره
بغلم کن!
یه جوری امن و امان
که نخوام دیگه ازش بیرون بیام ..
«از تو توقع نداشتم»
شاید این جمله قصیرترین
و در عین حال کامل ترین
جملهی غمگین تاریخ باشه
«از تو توقع نداشتم»
انگار کل غم دنیا توشه
تو این سه تا کلمه و یک حرف اضافه
توش کلی حرفه
یعنی تو فرق داشتی واسم!
تو با کل دنیا فرق داشتی
کل دنیا زدن زمین منوتو نباید میزدی
از تو توقع نداشتم
از «تو» توقع نداشتم
یعنی تو برام خاص بودی
یعنی تو خاصترین آدم دنیای من بودی
یعنی تو تنها کسی بودی که باورش داشتم
«تو» نباید خراب میکردی
حداقل «تو» دیگه نباید خراب میکردی
از «تو» توقع نداشتم ..
آدم ها را لبریز نکنیم ..
همیشه نمیشود نادیده گرفت،
آستانهی تحملِ هرکس، اندازهای دارد،
هر آدمی از یک جایی به بعد، خسته میشود،
از خوب بودن، دست می کشد ..
قسمت هایِ آزار دهندهی زندگیاش را جدا میکند و برایِ همیشه دور میریزد
با خودخواهی و غرورهایِ بیجا، صبرِ آدمها را لبریز نکنیم ..
آدمهایِ این روزگار به قدری فکر و مشغله دارند که حوصله ندارند پایِ حرف و برداشت هایِ اشتباهِ ما بنشینند،
حوصله ندارند خودشان را با اخلاق و طرز تفکرِ ما عوض کنند،
کاری به کارِ آدمها نداشته باشیم!
آدمها، سرشان به کارِ خودشان گرم است،
آدمها دل و دماغِ سابق را ندارند ..
اینکهبنشینیخـاطرههاراورقبزنیچیزِخوبیست
اماگریههایبیامانِبعدشرانمیدانـم:')💔
از یه جایی به بعد، بغض زود به زود سراغ آدم میاد. مثل همون جملهی معروف که میگه «فلانی تا بگی پِخ گریهش میگیره».
حالا یکی از شدت کم ظرفیتی اینطوریه،
یکی به خاطر مدت طولانی قوی بودن.
به خاطر پر شدن ظرفیتِ زیادش.
یعنی آدمی که مثلا میتونست دروغ و ریاکاری، بدخلقی اطرافیان و داد زدن معلم،
دعوا رو، تنهایی و کلی اتفاق دیگه رو با هم دیگه تحمل کنه و دم نزنه، امروز ممکنه از این که یه پیام کینهدار از یه غریبه رو بخونه، بغضش بگیره. با دیدن هر درامی یا حتی گوش کردن به هر آهنگی بغضش بگیره.
میتونه با خوندن یه شعر بغضش بگیره.
گریه هم نه؛ بغض . .
بغض یه وقتا از گریه جدیتره:')💔