آدما هر چقدرم دوستتون داشته باشن ؛ تا یه جایی میتونن اشتباهاتتون رو نادیده بگیرن ، تا یه جایی بهتون فرصت جبران میدن ، تا یه جایی باهاتون راه میان ، تا یه جایی بعدش تو همون راه خسته میشن و برای همیشه خودتون و دوست داشتنتون رو رها میکنن *(:
ارزو میکنم هیچوقت ، هیچوقت وسط مهمونی چشمات لبریز اشک نشه وقتی مجبورین بخندین و دست بزنین :))🚶🏿♂
اینهمه روزا و شبای سخت گذروندیم . .
ولی ای کاش تا ابد جزئیات این شبا توی مغزمون حک نمیشد و سوهان روح نبود *(: