راستش دست خودم نیست ..
من ناراحت بشم ، دلم بشکنه ، ذوقم کور بشه ؛
دیگه نمیتونم تو چشماتون نگاه کنم ،
نمیتونم ارتباط قبلیم رو باهاتون حفظ کنم ،
من جدی میشم ، سرد میشم ، دور میشم ..
وقتی آدما برات جایگزین دارن دیگه براشون مهم نیست که تو عصبانی هستی ، قهری یا ناراحتی ، داغونی یا مرده ، این حقیقت تلخیه ..
از اون حس متنفرم که یه چیزی رو میبینی و قلبت میشکنه ولی باید همونجا بشینی و وانمود کنی اصلا واست مهم نیست :)