دیشب گفتم عمرم رو عمرت دیر کرده بودم، فایده نداشت..

خداوند برای پیامبر‌ش فرمود: وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ ۚ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَىٰ أَعْقَابِكُمْ ۚ وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَىٰ عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئًا ۗ وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ و محمّد جز فرستاده‌ای از سوی خدا نیست که پیش از او هم فرستادگانی [آمده و] گذشته‌اند. پس آیا اگر او بمیرد یا کشته شود، [ایمان و عمل صالح را ترک می کنید و] به روش گذشتگان و نیاکان خود بر می‌گردید؟! و هر کس به روش گذشتگان خود برگردد، هیچ زیانی به خدا نمی‌رساند؛ و یقیناً خدا سپاس گزاران را پاداش می‌دهد.

غم‌هایی هست که کوه‌ها را می‌شکند اما انسان مومن را نمی‌تواند بشکند -ماوی

و جنگ احد را به یاد بیاور آن هنگام که مصعب را بر زمین افکندند و ابن‌قمئه به دروغ فریاد زد: «محمد کشته شد». برخی از لشگریان اسلام، لرزه بر جانشان افتاد که اگر رسول‌الله شهید شده ما دیگر چرا شمشیر بزنیم؟ در این هنگام صدای محکم علی ابن ابی‌طالب میدان را پر کرد: «ما برای خدای محمد شمشیر می‌زنیم و خدای او اینجاست»… و آن سوی میدان رسول خدا بود که با دندان شکسته بر شجاعت برادرش لبخند می‌زند و نابودی کافران را در برق شمشیر او می‌دید. میدان از آنِ کسانی است که دل قوی می‌دارند و برای خدای محمد شمشیر می‌زنند…

گرم است به هم پشت رقیبان پی قتلم ای عشق دل افروز دل من به تو گرم است

و چقدر گفتیم جانم فدای رهبر دیدی، رهبر فدای تک تک ما شد! او صادقانه تر از ما سخن می‌گفت...

-ماوی

سعدی چو جورش می‌بری نزدیک او دیگر مرو! ای بی‌بصر! من می‌روم؟ او می‌کشد قلاب را

به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل وگر مراد نیابم به قدر وسع کوشم - #سعدی

یا برگرد یا آن دل را برگردان...

-ماوی

دلم می‌خواهد قلم را بردارم و برایت بنویسم اما تا نام تو بر زبانم جاری می‌شود تنها تو میمانی و خاطراتت و قلمی که جوهرش تمام می‌شود...