آدما همه مثل همن
هیچکس نیس ک کسیو درککنه
خیلیا احساس پوچی میکنن.
خیلیا فک میکنن چون تنهان هیچکاری از دستشون بر نمیاد.
خیلیا تحمل کردن زندگی براشون سخته.
کنار نمیان با هیچی.
و همه توقع دارن ک یکی وجود داشته باشه ک درکش کنه .
و وقتی کسی نیس از زندگی کاملا نا امید میشن.
هی!
بقیه هم مثل توعن.
کسی نمیتونه ب طور کامل اون یکی رو درک کنه.
تو خودت باید ب خودت کمک کنی
اینکه منتظر بمونی تا ی فردی پیدا بشه ک ب دادت برسه کاملا اشتباهه و نباید منتظر وایسی. و گرنه از زندگی عقب میمونی
تنها کسی ک میتونه بهت کمک کنه خودتی.
هدایت شده از ونگوگ.
بابا لنگ دراز عزیزم.
لطفاً گاهی خودت را به نفهمیدن بزن و بگذار دوستت بدارم؛بعد از تو هیچ کس الفبای روح و خطوط قلبم را نخواهد خواند.
-جودی ابوت
آرشیو خاطرات.
یک روز خودم را خواهم بخشید از آسیبی که به خویش روا داشتم از آسیبی که اجازه دادم دیگران بر من روا دار
امید چونان پرنده ایست
که در روح آشیان دارد
و آواز سر میدهد با نغمهای بیکلام
و هرگز خاموشی نمیگزیند
و شیرینترین آواییست که
در تندباد حوادث به گوش میرسد
و توفان باید بسی سهمناک باشد
تا بتواند این مرغک را
که بسیار قلبها را گرمی بخشیده
از نفس بیندازد
من آنرا در سردترین سرزمین شنیدهام
و بر روی غریبترین دریاها
با این حال؛ هرگز؛ در اوج تنگدستی
خرده نانی از من نخواسته است :)
-امیلی دیکنسون.