🔴 سلامت معنوی یا ذکرسازی؟
❌کانالی با عنوان «سلامت معنوی»، ذکری را با عنوانی از مصادر امامیه منتشر کرده و در ذیل آن، فهرستی از منابع حدیثی و دعایی را ردیف کرده است؛ اما با بررسی و کنکاش در این منابع، چنین دعایی در منابع دعایی معرفیشده یافت نشد.
⁉️اینجا یک پرسش جدی مطرح میشود:
❓❓آیا نویسنده با ذکر این منابع، واقعاً قصد دارد منبع و مستند این دعا را معرفی کند، یا اینکه برای دعایی که خود یا دیگری ساخته است، مجموعهای از منابع را بدون ذکر صفحه و نشانی دقیق نیاورده است؛ تا به مخاطب القا کند که این دعا، دعایی معتبر و مستند است؟
❌نکته تأملبرانگیزتر اینکه برای خواندن و حتی نوشتن این ذکر، آداب و دستوراتی نیز ذکر شده است؛ دستوراتی که در منابع حدیثی شناختهشده وجود ندارد و منشأ آن نیز مشخص نشده است؛ بلکه این نوع آداب، بیشتر یادآور برخی مطالب مطرحشده در کتابهای علوم غریبه است.
⁉️در تجویز اذکار و ادعیه، سادهترین کار این است که ذکری را به مردم توصیه کنیم؛ اما سؤال اینجاست که ضابطه و معیار چیست؟
❌اگر قرار باشد هر فردی بدون ارائه سند معتبر، ذکری را به نام اهلبیت علیهمالسلام منتشر کند، برای آن آداب خاص تعیین نماید و سپس با ردیف کردن نام چند کتاب، آن را معتبر جلوه دهد، نتیجه چیزی جز آشفتگی در عرصه معنویت نخواهد بود.
❌این وضعیت نشان میدهد که مسئله فقط «ذکر گفتن» نیست؛ بلکه انتساب یک ذکر به منابع دینی، نیازمند سند، منبع دقیق و ضابطه علمی است.
❌از عرفان و معنویت حقیقی، انتظار میرود انسان را به دقت، تقوا، امانت علمی و پایبندی به منابع معتبردعوت کند؛ نه اینکه هر ذکر و دستورالعملی بدون بررسی سند و منشأ آن، به مردم ارائه شود.
⁉️حال پرسش اصلی این است:
❓❓آیا چنین شیوهای از ذکر دادن و القای اعتبار برای ذکری که مستند آن بهروشنی ارائه نشده، با عنوان «سلامت معنوی» سازگار است؟
❌آنچه به ذهن میرسد این است که اگر سلامت معنوی قرار است بر پایه سلامت معرفتی و دینی بنا شود، تجویز اذکار بیضابطه و انتساب مبهم آنها به منابع امامیه، نهتنها با سلامت معنوی سازگار نیست، بلکه میتواند در جهت مخالف آن حرکت کند.
✍️سجادی زاده(پژوهشگر سلامت معنوی و نقد جریانهای انحرافی)
🖇 #مشهورات_بی_اعتبار
🖇 #بلاگرهای_ذکر_فروش
🤲اللَّھُـمَعـجِّـلْلِوَلیِڪْألْـفَـرَج
🔴کانال #اذکار_مأثوره(اذکار وارد شده در روایات)
┏━━━🍃🌸🍃━━━┓
🆔@Mention110
┗━━━🍃🌸🍃━━━┛