به تازگی تصمیم گرفتم به مدت یک ماه تلاش خودم رو بکنم تا شادترین، موفقترین و آیندهدارترین ورژن رو برای تنها کسی که تا آخر عمر دارمش رقم بزنم. اونم با استفاده از عادت کردن به مسائلی که چندان مهم و موثر به نظر نمیان؛ این مدت قبل از هرچیزی یه پاکسازی اساسی توی هر زمینهای از زندگیم صورت دادم. آدمها، اپلیکیشنها، موقعیتها، فضاها، کتابها و موزیکهایی که فکر میکردم میتونه اثر منفیای روم بزاره از خودم دور، حذف و ترک کردم. شبها زودتر به آغوش رختخوابم میرم و صبحها بلافاصله بعد از بیداری از اون جای گرم و نرم دل میکنم. استفاده از گوشیم رو به حداقل رسوندم و زمانم رو صرف مطالعه، یادگیریِ حرفه، مهارت و یا هنر خاصی میکنم تا بعدها قادر باشم ازش کسب درآمد کنم. روی مراقبت از خودم، جسمم و سلامت روانم تمرکز بیشتری دارم. به شکرگذاری، مدیتیشن، ورزش، تغذیه سالم، مثبت اندیشی و دیسیپلین رو آوردم. عشق، توجه، احترام و هر آن چیزی رو که از بقیه در قبال خودم انتظار دارم، در وهله اول خودم برای خودم رقم میزنم و این چند روزه احساس میکنم که دخترِ سبکتر، پرانرژیتر و آرومتری نسبت به قبلم، رو به رشدم و پیشرفت رو توی مسیر زندگیم به وضوح احساس میکنم.
برگشتی تو کار نیست قدر هر چیزی رو به موقع ندونی هزینه شو وقتی پس میدی که دیگه خیلی دیر شده.
/ضمیمه/
اگر زنده ماندم و نمردم،روزی تعریف خواهم کرد که چطور از پس شبهای سخت و آدم هایی که سخت ترش کردند،برآمدم.
تنها چیزی که منو سرپا نگه داشته درسه ، اینقدر غرقشم که وقت فکر کردن به دردها و بدبختیام ندارم.