بچهها جون
یه چیز جالبانگیزناک کشف کردم؛
کلمهی پادشاه در اصل تشکیل شده از دوتا کلمهی «پاد» به معنای نگهبان
و «اَشا» به معنی راستی هست، بنابراین کلمهی «پادشاه» به معنی «نگهبان راستی» هست.
حالا مقابل «اَشا» که همون راستی هست چی قرار میگیره؟
«دروج» که به معنای همون «دروغ» هست و در گذر زمان به همین شکلِ مورد استفادهی امروزی، تغییر داده شده.
پس میشه گفت بر اساس کلمهی «پادشاه»، توی باور ایرانیان باستان، وظیفهی پادشاه (یعنی همون حکومت) حفظ حقیقت و راستی از دروغ و ناراستی بوده.
«در آغاز کلمه بود و جز کلمه هیچ نبود.
خدا بود و خدا با کلمات بود که جهان را آفرید.»