و من به چشم خویشتن دیدم که بعضی آدم‌ها به معنای واقعی نور راه‌مون میشن.

_

«ساغر تقدیر ما را مست آزادی نمود»

نوشته بود: دیروز در تهران «تروریست» بودند، امروز در هرات. این داستان اعتراض‌های ما بود.

حتی جبرئیل هم زنان هرات‌و نجات نداد و خون! دست از سر خاورمیانه بر نمی‌داره. خون لعنتی. خون بی‌گناه.

_

؛

از کوچه‌ی بی‌چراغ تاریک‌تریم از سوگِ سیاوُشان تراژیک‌تریم پیدا شدنِ تیره‌ترین لحظه‌ی شب یعنی به طلوعِ صبح نزدیک‌تریم.. _ شروین‌ سلیمانی

ایرانی بودن طاقت‌فرساست ولی باز خوبه فردوسی هست.

برای شاهنامه خوندن، فقط کافیه یکی از داستان‌های پرتکراری که بلد هستین رو برای بچه‌های کوچولو تعریف کنید. اون‌ها هم روزهای بعد از شما می‌خوان براشون داستان‌های بیشتری رو بگین و این باعث میشه که شما خواه ناخواه خودتون هم برین و داستان‌های بیشتری رو بخونید✅

و جالب اینه که هرچی بیشتر در بطن این کتاب فرو می‌ری انگار که چیزهای بیشتری رو کشف می‌کنی. هر داستانی، هربار که می‌خونی یه نکته‌ی جدید برات داره و تو رو به درک متفاوتی از موضوعات و مفاهیم مختلف اما حیاتی، می‌رسونه.

منظور من از موضوعات حیاتی، موضوعات فضایی و دوری نیستن اتفاقا مفاهیمی رو در بر می‌گیره که توی روزمره‌ی خودمون باهاش سر و کار داریم، البته اگر که نسبت به محیط و حوادث اطراف‌مون منفعل نباشیم.