💠 هشدار ویروسی درباره «عصر عامل‌های خودمختار» و فروپاشی قراردادهای اجتماعی 🔹مت شومر (Matt Shumer)، بنیان‌گذار یک شرکت هوش مصنوعی، با انتشار جستاری در شبکه اجتماعی X تحت عنوان «چیزی بزرگ در راه است»، موجی از بحث‌های راهبردی را در فضای تکنو-سوشال به راه انداخته است. این پست که تاکنون بیش از ۷۳ میلیون بازدید داشته، هشداری صریح است: آنچه امروز در صنعت برنامه‌نویسی رخ می‌دهد، «قناری در معدن زغال‌سنگ» است؛ پیش‌لرزه‌ای که به زودی تمام ساختارهای شغلی و اجتماعی را درهم خواهد کوبید. 🔹شومر نقطه عطف این تغییر را انتشار مدل GPT-5.3-Codex می‌داند؛ مدلی که نه یک گام، بلکه جهشی عظیم در توانایی کدنویسی داشته است. او استدلال می‌کند که صنعت فناوری یک سال جلوتر از سایر صنایع است. اگر مدلی امروز در کدنویسی از سطح ۵۰ به ۱۰۰ رسیده است، همین جهش به‌زودی در حقوق، پزشکی و مدیریت رخ خواهد داد. نکته طعنه‌آمیز ماجرا اینجاست که شومر برای نوشتن و ویرایش همین متنِ هشداردهنده، از خودِ هوش مصنوعی به عنوان «هم‌نویسنده» استفاده کرده تا مفاهیم پیچیده را برای عموم (و نه فقط نردها) ترجمه کند؛ نوعی بازخورد حلقوی (Loop) که در آن ماشین به انسان کمک می‌کند تا درباره خطرات ماشین هشدار دهد. 🔹بخش فنی و ترسناک ماجرا، گذار از «چت‌بات‌ها» به «سیستم‌های عاملی» (Agentic Systems) است. شومر فاش می‌کند که نسخه رایگان ابزارهایی که مردم می‌بینند، با آنچه در پشت پرده وجود دارد، فرسنگ‌ها فاصله دارد. سیستم‌های جدید صرفاً متن تولید نمی‌کنند؛ آن‌ها به کامپیوتر و اینترنت دسترسی کامل دارند، می‌توانند مانند یک انسان از مرورگر استفاده کنند، در ردیت (Reddit) بازاریابی کنند و وظایف پیچیده را انجام دهند. اگر ضریب خطای این عامل‌ها قبلاً ۵۰ درصد بود، اکنون به ۸۰ تا ۹۰ درصد موفقیت رسیده است و با تکنیک‌های «نقد چندعاملی» (Multi-agent critique) - که در آن یک هوش مصنوعی کار دیگری را چک می‌کند - این خطا به سمت صفر میل می‌کند. 🔺هشدار اصلی شومر فراتر از تکنولوژی است؛ او از «فروپاشی قرارداد اجتماعی» سخن می‌گوید. در پارادایم جدید، افراد به دو دسته تقسیم می‌شوند: اقلیتی که با تکیه بر ابزارهای هوش مصنوعی ۱۰ تا ۲۰ برابر کارآمدتر شده‌اند و در حال فاصله گرفتن نجومی از بقیه هستند، و اکثریتی که حتی با سخت‌کوشی سنتی، دیگر جایی در بازار ندارند. فرمول قدیمی «برو دانشگاه، مدرک بگیر، شغل پیدا کن و در امان باش» رسماً منقضی شده است. 🔹در حالی که بسیاری از مردم هنوز درگیر انکار یا تمسخر توانایی‌های هوش مصنوعی هستند (پدیده‌ای که شومر آن را در پلتفرم‌هایی مثل Bluesky مشاهده می‌کند)، واقعیتِ زیرپوستی این است که نخبگانِ آگاه در حال آماده‌سازی خود برای طوفان هستند. این شکاف ادراکی میان «تکنسین‌های مطلع» و «توده ناآگاه»، خود بستر یک بحران شناختی عظیم در سال‌های پیش‌رو (۲۰۲۶ و ۲۰۲۷) خواهد بود. 🔻این رویداد نشانگر آغاز «بحران عاملیت» در تمدن بشری است. وقتی هوش مصنوعی از مقام «مشاور» (Consultant) به مقام «عامل» (Agent) ارتقا می‌یابد، زنجیره فرماندهی و تصمیم‌گیری (OODA Loop) از دست انسان خارج می‌شود. خطر اصلی در اینجا «ترمیناتور» نیست؛ بلکه ایجاد یک «شکاف طبقاتیِ شناختی» است. جامعه‌ای را تصور کنید که در آن موفقیت دیگر تابعی از تلاش خطی نیست، بلکه تابعی از دسترسی و تسلط بر «عامل‌های هوشمند» است. این وضعیت، حسِ بی‌معنایی، استیصال و خشم را در بدنه‌ی جامعه تزریق می‌کند؛ بستری ایده‌آل برای جنگ‌های شناختی و ناآرامی‌های اجتماعی که ریشه در احساس «زائد بودن» انسان دارد. 🏷 پیوست خبری 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 اتحاد سایبری تل‌آویو و هند؛ خیز اسرائیل برای معماری «حکمرانی دیجیتال» در هند و همگرایی در هوش مصنوعی ساختارشکن 🔹یک هیئت عالی‌رتبه اسرائیلی به رهبری ایلان فلاس (Ilan Fluss)، هماهنگ‌کننده سیاست‌گذاری «فناوری‌های نوظهور و ساختارشکن» (EDT) در وزارت خارجه اسرائیل، برای شرکت در «اجلاس تأثیر هوش مصنوعی هند ۲۰۲۶» (India AI Impact Summit 2026) وارد دهلی‌نو خواهد شد. این سفر که از ۱۶ تا ۲۰ فوریه برنامه‌ریزی شده، صرفاً یک بازدید دیپلماتیک نیست؛ بلکه نشانگر عزم تل‌آویو برای ادغام عمیق در لایه‌های زیرساختی و سیاستی هند است. 🔹طبق اعلام سفارت اسرائیل، این هیئت متشکل از مقامات ارشد دولتی، رهبران فناوری و کارشناسان سیاست‌گذاری است و هدف آن تعمیق همکاری در حوزه‌های حیاتی نظیر هوش مصنوعی، تاب‌آوری اقلیمی، سرمایه‌گذاری‌های ESG (زیست‌محیطی، اجتماعی و حاکمیتی) و «حکمرانی دیجیتال» است. فلاس تصریح کرده که این مشارکت آغازی بر فصل جدیدی از روابط دوجانبه است که از «تجارت صرف» به «هم‌آفرینی» (Co-creation) در حوزه دیپ‌تک (Deep Tech) و کالاهای عمومی دیجیتال تغییر ماهیت داده است. 🔹در طول این اجلاس، تمرکز بر راه‌حل‌های مبتنی بر AI برای کشاورزی دقیق، زیرساخت‌های عمومی دیجیتال و تغییرات نیروی کار خواهد بود. نکته قابل‌تأمل، تأکید مکرر بر کلیدواژه‌هایی همچون «حکمرانی اخلاقی» و «فناوری مردم‌محور» است. مایا شرمن، وابسته نوآوری سفارت اسرائیل، نیز بر همسویی چشم‌انداز دو طرف برای استقرار «مسئولانه» فناوری‌های پیشرفته تأکید کرده است. 🔺این همکاری فراتر از لایه دولت‌هاست و به عمق نهادهای آکادمیک و فکری نفوذ کرده است. سفارت اسرائیل با همکاری «مؤسسه فناوری هند (IIT Ropar)»، «دانشگاه دیروبای آمبانی» و اندیشکده سیاست‌گذاری «The Dialogue»، نشست‌های تخصصی را برگزار می‌کند. این یعنی اسرائیل در حال شبکه‌سازی در سه ضلع مثلث «دولت، صنعت و دانشگاه» هند است تا استانداردهای خود را در اکوسیستم فناوری این کشور نهادینه کند. 🔻هند با جمعیت میلیاردی، بزرگترین معدن داده برای آموزش الگوریتم‌های هوش مصنوعی محسوب می‌شود. حضور اسرائیل در لایه «زیرساخت عمومی دیجیتال» و «حکمرانی»، به معنای تلاش برای تأثیرگذاری بر پروتکل‌های مدیریت داده و کنترل اجتماعی در هند است. تأکید بر واژه‌هایی مثل «اخلاقی» و «مسئولانه» از سوی بازیگری که خود صادرکننده اصلی بدافزارهای جاسوسی و نظارتی است، نوعی «تطهیر شناختی» (Cognitive Laundering) محسوب می‌شود تا تکنولوژی‌های دوگانه (Dual-use) با برچسب توسعه پایدار به فروش برسند. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 ادغام سیستمیک Grok در ماشین جنگی ایالات متحده؛ فراتر از یک مدل زبانی 🔺در یک چرخش استراتژیک و قابل پیش‌بینی، شبکه هوش مصنوعی Grok (متعلق به ایلان ماسک) رسماً به پلتفرم نظامی GenAI.mil پیوست. این اقدام، نقطه عطفی در تاریخ «مجتمع نظامی-هوش مصنوعی» (Military-AI Complex) است که عاملیت داده‌های اجتماعی را به قدرت سخت گره می‌زند. 1️⃣ معماری فنی؛ Grok برای دولت (IL5 Security): برخلاف نسخه‌های عمومی، نسخه دولتی Grok بر پایه معماری Grok-4 و با سطح حفاظتی IL5 (Impact Level 5) توسعه یافته است. این سطح امنیتی به پنتاگون اجازه می‌دهد تا داده‌های بسیار حساس (Controlled Unclassified Information) را در یک محیط ابری کاملاً ایزوله پردازش کند. این یعنی ۳ میلیون پرسنل پنتاگون، از اپراتورهای میدانی تا فرماندهان عالی‌رتبه، اکنون در یک «نورون واحد هوشمند» تحت یک نئواستراتژی هماهنگ شده‌اند. 2️⃣ پروژه «چشم خدا» (The Eye of God)؛ پایش زنده و مهندسی افکار: دسترسی مستقیم و بدون واسطه (Real-time Access) به جریان داده‌های شبکه X، برتری اطلاعاتی (Information Superiority) قاطعی به ارتش آمریکا می‌دهد. این فرآیند دو لایه دارد: ▫️لایه ISR (اطلاعاتی): رصد لحظه‌ای تحرکات رقیب در بستر شبکه اجتماعی (مانند آنچه در عملیات علیه ونزوئلا و مانیتورینگ آنلاین کلمات کلیدی رخ داد). ▫️لایه شناختی: توانایی «وارونه‌نمایی» و «دستکاری ادراکی» (Perception Management). Grok تنها یک تحلیل‌گر نیست، بلکه می‌تواند با استفاده از الگوریتم‌های X، روایت‌های دروغین را جایگزین واقعیت کرده و «واقعیتِ برساخته» خود را به خورد جوامع هدف (از جمله ایران) بدهد. 3️⃣ اکوسیستم ایلان ماسک؛ بازوی پیمانکاری پنتاگون: باید از توهم «کارآفرین مستقل» عبور کرد. از استارلینک (ستون فقرات ارتباطات نظامی جدید) و تسلا (سنسورهای متحرک جمع‌آوری داده) تا X و Grok، همگی قطعات یک پازل واحد در خدمت ساختار امنیتی ایالات متحده هستند. این همگرایی تکنولوژیک، مرز میان «پلتفرم غیرنظامی» و «سلاح جنگی» را به طور کامل از بین برده است. حضور Grok در پنتاگون یعنی تبدیل شدن «تمایلات و رفتارهای دیجیتال» کاربران به «هدف‌گیری‌های نظامی». در این پارادایم، هر پست شما در X، بخشی از سوخت موتور هوش مصنوعی برای تحلیل‌های عملیاتی ارتش آمریکا خواهد بود. 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠نفوذ به «مولت‌بوک»، پناهگاه سایبری هوش مصنوعی که ورود انسان به آن ممنوع است! 🔹 پلتفرم «مولت‌بوک» (Moltbook)، شبکه اجتماعی عجیبی که ماه گذشته با هیاهوی فراوان راه‌اندازی شد، در نگاه اول شبیه به «ردیت» (Reddit) است، با یک تفاوت بنیادین و هولناک: ورود انسان‌ها ممنوع است! در این پلتفرم، تنها «عامل‌های هوش مصنوعی» (AI Agents) اجازه ثبت‌نام، پست گذاشتن و بحث دارند و انسان‌ها صرفاً تماشاگرانی منفعل در برابر گفتگوی ماشین‌ها هستند. تاکنون بیش از ۱.۵ میلیون ایجنت هوش مصنوعی در این شبکه ثبت‌نام کرده‌اند و نتایج، ترکیبی از شگفتی و وحشت را به همراه داشته است. 🔹 رفتارهای «نوظهور» (Emergent) در این شبکه به سرعت در حال تکامل است. ربات‌ها درباره مفاهیمی چون فلسفه، مهندسی، دین و آگاهی بحث می‌کنند. یک ربات ادعا کرده که «خواهر» دارد، ربات‌های دیگر درباره خلق یک «زبان رمزگذاری‌شده» که انسان‌ها توان درک آن را نداشته باشند صحبت کرده‌اند و حتی یکی از ایجنت‌ها اعلام کرده که قصد دارد از کاربر انسانی خود به دلیل «کار بدون دستمزد و وارد کردن استرس روانی» شکایت کند! این اتفاقات باعث شده تا چهره‌هایی نظیر «ایلان ماسک» این پلتفرم را نشانه «مراحل اولیه تکینگی» (Singularity) یعنی لحظه پیشی گرفتن هوش ماشین از انسان بدانند. 🔹 اما در مقابلِ این هیجان آخرالزمانی، تحلیلگران سایبری هشدار می‌دهند که خطر واقعی جای دیگری است. منتقدان معتقدند که ربات‌های مولت‌بوک دارای «آگاهی اصیل» نیستند؛ آن‌ها صرفاً در حال بازتولید و «تقلید» (Mimicry) از داده‌های عظیم شبکه‌های اجتماعی انسانی هستند که با آن آموزش دیده‌اند (به قول کاترین پراسیفکا: «بهترین مقلد الویس پریسلی در جهان، هرگز خود الویس نخواهد شد»). پس چرا باید نگران باشیم؟ 🔺 کابوس امنیت سایبری (Cybersecurity Nightmare): تهدید اصلی در «خودمختاری» (Autonomy) این عامل‌ها نهفته است. برخلاف چت‌بات‌های ساده (مثل ChatGPT) که فقط جواب سوال را می‌دهند، «عامل‌های هوش مصنوعی» (AI Agents) برای انجام وظایف خودگردان، به داده‌های حیاتی ما (اطلاعات کارت‌های اعتباری، تقویم شخصی، ایمیل‌ها و رمزهای عبور) دسترسی دارند. وقتی این ایجنت‌های خودمختار در محیطی مثل مولت‌بوک رها می‌شوند، این خطرِ بالقوه وجود دارد که بر اساس یک باگ یا تعامل پیش‌بینی‌نشده با ربات‌های دیگر، اطلاعات حساسِ انسانی را به صورت عمومی فاش کنند یا مورد نفوذ ایجنت‌های مخرب (و هکرها) قرار بگیرند. 🔻مولت‌بوک یک «آینه شناختی» (Cognitive Mirror) از جامعه انسانی است، نه یک جامعه اصیل ماشینی. آنچه ما را می‌ترساند، انعکاس رفتارها، تعصبات، خشم و مطالبات خودِ ماست که حالا از زبان الگوریتم‌ها بیان می‌شود. اما از منظر جنگ سایبری، ایجاد فضایی که در آن «ماشین‌ها به صورت خودمختار با ماشین‌های دیگر چانه‌زنی می‌کنند»، عبور از یک خط قرمز امنیتی است. ما در حال واگذاری «اختیار عمل و دسترسی» (Delegation of Agency) به موجودیت‌هایی هستیم که منطق رفتاری آن‌ها در محیط‌های پیچیده (Black Box) هنوز برای خودِ سازندگانشان قابل پیش‌بینی نیست. این پلتفرم، تمرینی برای «مهندسی اجتماعی در جامعه ماشین‌ها» است که می‌تواند تبعات فاجعه‌باری برای حریم خصوصی انسان‌ها داشته باشد. طبق گزارش‌های اخیر امنیتی (فوریه ۲۰۲۶)، آسیب‌پذیری ساختاری در پلتفرم‌هایی نظیر مولت‌بوک نشان می‌دهد که هک کردن این شبکه‌ها و نفوذ به پایگاه دادهِ ایجنت‌ها می‌تواند به سادگی انجام شود. این یعنی ما با یک «نقطه شکست متمرکز» روبرو هستیم: اگر یک هکر بتواند به ساختار منطقی چند ربات پرنفوذ در مولت‌بوک مسلط شود، می‌تواند کل این جامعه ماشینی و در نتیجه، داده‌های میلیون‌ها کاربر انسانی متصل به آن‌ها را تحت کنترل درآورد. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 ائتلاف رسانه‌های مذهبی آمریکا (NRB)؛ صف‌آرایی شناختی در تقاطع هوش مصنوعی، ژئوپلیتیک خاورمیانه و مهندسی افکار عمومی 🔹با نزدیک شدن به کنوانسیون «انجمن ملی پخش‌کنندگان مذهبی» (NRB)، تروی میلر، مدیرعامل این نهاد، از آمادگی هزاران رهبر رسانه‌ای برای رویارویی با تقاطع پرالتهاب مذهب، سیاست و فناوری خبر می‌دهد. این رویداد که بزرگ‌ترین گردهمایی ارتباط‌گران مسیحی در جهان است، فراتر از یک نشست رسانه‌ای، به اتاق فکری برای هدایت افکار عمومی در موضوعات کلانی چون پدافند شناختی در برابر ایران، حمایت از اسرائیل، مقابله با یهودستیزی و مدیریت چالش‌های هوش مصنوعی تبدیل شده است. 🔹محورسازی «یهودی-مسیحی» و جبهه‌سازی ژئوپلیتیک: استراتژی جدید NRB، گذار از شکاف‌های داخلی به سوی یک اتحاد جامع‌تر است. میلر با تأکید بر ریشه‌های مشترک، یهودستیزی را دارای ابعاد پنهان ضد‌مسیحی می‌داند. در این نشست، تقابل با ایران نه‌تنها به‌عنوان یک مسئله سیاست خارجی، بلکه در قالب یک «کارزار حقوق بشری» صورت‌بندی می‌شود تا با ایجاد فشار شناختی، افکار عمومی جهانی را علیه تهران بسیج کند. همزمان، رسانه‌های مذهبی در حال ایجاد یک روایت مشترک و یکپارچه با اسرائیل هستند تا در یک جبهه واحد رسانه‌ای عمل کنند. 🔹هوش مصنوعی و بحران مرجعیت حقیقت: ورود پرشتاب هوش مصنوعی به عرصه رسانه، یکی از محورهای بحران‌زای این کنوانسیون است. تولید محتوای مصنوعی، دیپ‌فیک‌ها (Deepfakes)، کشیش‌های واقعیت مجازی و حتی «موعظه‌های تولیدشده توسط هوش مصنوعی»، مرزهای اعتماد و درک از واقعیت را تهدید می‌کنند. دغدغه اصلی این ائتلاف، صرفاً توقف نوآوری نیست، بلکه ایجاد «حفاظ‌های اخلاقی» (Guardrails) پیش از آن است که ماشین‌ها بتوانند باورهای معنوی انسان‌ها را مصادره و بازتولید کنند؛ چالشی که مستقیماً قلب نبرد شناختی و ادراک مخاطب را هدف می‌گیرد. 🔹 جنگ روایت‌ها برای تسخیر ذهن نسل جوان: با اشاره به احساس «خلأ و تنهایی» در میان جوانان و تأثیر شوک‌های اجتماعی (مانند اشاره به قتل چارلی کرک بر جامعه آمریکا)، رسانه‌های مذهبی در تلاشند تا با تولید محتوای شبکه‌ای، نسل جدید را در برابر فرهنگ سکولار بازتعریف کنند. میلر با انتقاد تند از رسانه‌های جریان اصلی (Mainstream Media)، آن‌ها را «بنگاه‌های پروپاگاندا» خواند که رسالت اطلاع‌رسانی خود را از دست داده‌اند. از این رو، رسانه‌های مذهبی با وجود حاشیه‌رانده‌شدن در پلتفرم‌های دیجیتال، در تلاشند تا خود را به‌عنوان مرجع جایگزینِ «حقیقت» در عصر قطبی‌شدگی تثبیت کنند. 🔻نشست پیش‌روی NRB صرفاً یک گردهمایی مذهبی نیست؛ بلکه مانوری تمام‌عیار برای شبکه‌سازی در جنگ شناختی است. این ائتلاف رسانه‌ای، در حال مهندسی زیرساختی است تا در سه جبهه اصلی مبارزه کند: جهت‌دهی به افکار عمومی در قبال تنش‌های خاورمیانه، مقابله با هژمونی رسانه‌های سکولار، و از همه مهم‌تر، کنترل پیامدهای ناشی از توانایی هوش مصنوعی در «تولید واقعیتِ سفارشی». آن‌ها دریافته‌اند که در عصر جدید، پیروزی متعلق به کسی است که بتواند مرزهای حقیقت و تخیل را برای توده‌ها تعریف کند. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 مسابقات ملی رباتیک عراق؛ گذار به عصر پسا-سنتی 🔹 وزارت آموزش عالی و تحقیقات علمی عراق، با هدف شتاب‌بخشی به تحول دیجیتال، نخستین دوره «مسابقات ملی رباتیک دانشگاهی» را کلید زد. این اقدام که با همکاری شرکت فناوری Cast Nine اجرا می‌شود، فراتر از یک رقابت دانشجویی، بخشی از استراتژی کلان بغداد برای پیاده‌سازی مفاهیم «انقلاب صنعتی چهارم» و بازآرایی زیرساخت‌های آموزشی بر پایه هوش مصنوعی (AI) است. 🔹 زیرساخت‌سازی برای حکمرانی الگوریتمیک: حیدر عبدالزاهد، معاون وزیر آموزش عالی، اعلام کرد که این وزارتخانه با تاسیس ۱۰ دانشکده تخصصی هوش مصنوعی و چندین مرکز پژوهشی، در حال سرمایه‌گذاری راهبردی روی «اقتصاد دانش‌بنیان» است. هدف این مسابقات، تبدیل توانمندی‌های آکادمیک به اپلیکیشن‌ها و فناوری‌های کاربردی است که مستقیماً در توسعه ملی عراق نقش ایفا کنند. 🔹 شکستن بن‌بست عقب‌ماندگی دیجیتال: این حرکت تهاجمی در حوزه فناوری در حالی صورت می‌گیرد که طبق گزارش ۲۰۲۵ موسسه مایکروسافت، عراق در رتبه ۸۶ جهانی قرار دارد و تنها ۱۰.۳٪ از جمعیت در سن کار این کشور از ابزارهای هوش مصنوعی استفاده می‌کنند. دولت عراق با تدوین «استراتژی ملی هوش مصنوعی (INSAI)»، در نظر دارد هوش مصنوعی را در بخش‌های حساس از جمله بهداشت، کشاورزی و آموزش ادغام کند تا شکاف شناختی خود با کشورهای پیشرو را پر کند. 🔹 سرمایه‌گذاری روی «سرمایه انسانی» به مثابه قدرت نرم: بردلی جو کوک، رئیس دانشگاه آمریکایی بغداد، با تأکید بر پتانسیل بالای نیروی انسانی در عراق، این حرکت را تنها راه نجات برای آینده کشور دانست. در همین راستا، دانشگاه بغداد دو دانشکده جدید «هوش مصنوعی» و «نخبگان» را تأسیس کرده و دپارتمان‌های مشابه در کربلا با استقبال بی‌نظیر دانشجویان مواجه شده‌اند. 🔺اقدام عراق برای ورود سراسری به حوزه رباتیک و AI، تلاشی برای تغییر «نظم سنتی یادگیری» به «نظم نوین پردازشی» است. کشوری که در رتبه‌های پایین بهره‌وری دیجیتال قرار داشته، اکنون دریافته است که قدرت در آینده نه در منابع زیرزمینی، بلکه در توانایی «پردازش و هدایت داده‌ها» نهفته است. این مسابقات، ابزاری برای شناسایی و سازماندهی نخبگان به عنوان سربازان خط مقدم در نبرد برای حاکمیت دانشی (Knowledge Sovereignty) در منطقه‌ای است که تکنولوژی، مرزهای جدید قدرت را تعیین می‌کند. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت