بعضی خاطرهها پیر نمیشوند؛
فقط یاد میگیرند آرامتر درد بکشند.
Some memories don’t grow old;
they simply learn how to ache more quietly.
《Midnight Lilium》
دریا چیزی را از ساحل نمیدزدد؛
فقط آنچه سست ایستاده
خودش را به موج میسپارد.
The sea steals nothing from the shore;
only what stands loosely
surrenders itself to the waves.
《Midnight Lilium》
ردپاها برای ماندن نیستند؛
برای ایناند که نشان دهند
کسی زمانی از اینجا گذشته است.
《Midnight Lilium》
دیوارها همیشه برای جدا کردن نیستند؛
گاهی فقط مرزِ ترسهای نادیدهاند.
Walls are not always built to divide;
sometimes they are only the borders of unseen fears.
《Midnight Lilium》
باران که میایستد،
خیابان همان خیابان است؛
این ما هستیم که تازه ردِ آب را میبینیم.
《Midnight Lilium》
نام بعضیها از ذهن پاک میشود،
اما از لحن صدایت وقتی تنهایی، نه.
Some names fade from the mind,
but not from the tone of your voice when you’re alone.
《Midnight Lilium》
سکوت بعضی آدمها
نه به این دلیل که چیزی برای گفتن ندارند،
بلکه به این دلیل که حرفهایشان دیگر شنیده نمیشوند.
The silence of some people
is not because they have nothing to say,
but because their words are no longer heard.
《Midnight Lilium》
سایهها فقط تاریکی نیستند؛
یادآوریاند که نوری هم بوده،
که حالا پشت ما ایستاده است.
《Midnight Lilium》