بعد یه جام که بعد از حمله‌ای که بهشون کرده بودم داشتم در میرفتم اومدم از رو یه سری بشکه هایی که اونجا بود بپرم که پام گیر کرد و زانوم بد جور فرود اومد رو بشکه ها😂

حالا همه اینا به کنار یه زخم نیم میلی متری که حتی نمدونم کی به وجود اومده بود تا الان داشت خون میومد، مثه چیم درد میکرد👺

من اینجا خر ذوق از تعداد شلیک هام بودم که اون خانومی که ستاره روشه وارد شد و فهمیدم از من بیشتر زده😠(بچه بازیش عالی بود) #Im

📣 پیام رهبر معظّم انقلاب به مناسبت روز پاسداشت زبان فارسی و بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی 📱 @rahbar_enghelab_ir

یکی از چیزایی که باید یاد بگیرم پا گذاشتن رو احساساتمه زیادی داره می‌ره رو مخم اینکه هر دفعه مغزم میگه نه ولی قلب و احساسم غلبه میکنه و کاری و میکنم که بعدش پشیمون میشم برا آزار دهندس

پژمردم کربلا خیلی غصه خوردم کربلا هر کی حرفاشو یه جایی زد من حرفامو بردم کربلا

سفر اولم یادته یا نه ورودی حرم یادته یا نه

خسته ام تنهام اینجوری تا نکن با هام من میمیرم امسال اگه نیام آقا...

دلمون براتون تنگ شده...❤️‍🩹 @sedkhareji✔️

گفتند سودای رهبری داری. گفتند چشم به صندلی آقا داری. در مناظرات تلوزیونی، وقیحانه و بی‌شرمانه به چشم‌های معصومت خیره شدند و گفتند سندروم پست بی‌قرار داری. از قوه قضاییه به ریاست جمهوری آمده‌ای و از کجا معلوم طمع به مقامی بالاتر نداشته باشی. بی‌سوادی. ساده‌زیستی. تپق‌های کلامی داری. گفتند مردم‌فریبی. برای فریب مردم است که اینقدر بااخلاقی. تو هربار لبخند زدی. گفتی من فقط یک طلبه خدمتگزارم. گفتی اگر توهین به من مشکل مردم را حل خواهد کرد پس بسیار به من توهین کنید. گفتی من کسی نیستم، آقا را ولی آزار ندهید. عبای آقا را بوسیدی. وقتی همه‌شان سرگرم بازی‌های سیاسی و پولپاشی‌های رسانه‌ای بودند، عبایت را روی دست انداختی و روستا به روستا با کفش‌های گلی به مردمانی سر زدی که حتی بخشدار را از نزدیک ندیده بودند. هرروز. هرهفته. بی‌وقفه. خوشحالی که دوید توی چشم‌هایشان، گفتی من کسی نیستم. مرا آقا فرستاده. فقط از او متشکر باشید. ناگهان در یک عصرگاه اردیبهشتی همه خستگی‌هایت را روی کولت گذاشتی و میان جنگل‌های مه‌آلود ارتفاعات ورزقان، آرام محو شدی. که بدانند تو فدایی آقایی. خادم مردم. بعد از تو آقا کوه‌وار و ایستاده‌قامت ماند. دور خودش جمع‌مان کرد. در نمازت بغض نکرد. حواسش بود غصه نخوریم. سیاه نپوشید و بر تابوتت کمر خم نکرد، حتی برای بوسه‌ای. و ما داغ تو را به کوهی بزرگ تکیه دادیم. حالا آقا نیست ابراهیم. کوه بزرگ رفته. کوه بزرگ تنهایمان گذاشت. و کاش که ما هم با تو قبل از آقا در مه‌های ورزقان محو شده بودیم... «مهدی مولایی» @m_molaie110

مبارکتون باشه سین ها باز شدن😂