عجب ماتریکسی

پس با خودم حرف میزنم با این وضع نت حتی چت جیپیتی هم بالا نمیاد

یا اینکه میام اینجا چرت و پرت میگم

کاش دبیرستان ها ی خلاقیتی داشتن و مثلا تابستون نهم به دهم رو ی سری کلاس برگزار میکردن و به صورت خلاصه و فشرده بخشی از مطالب هر رشته رو تدریس می‌کردن مثلا چهار جلسه دروس رشته تجربی رو تریلر وار تدریس میکردن،چهار جلسه انسانی و چهار جلسه ریاضی و همینطور ی سری کارگاه برای رشته های هنرستان تا اون دانش آموز بدبخت راحت تر متوجه بشه قراره چه رشته ای بره و به کدوم علاقه داره.

چیزای فوق رندوم و بی ربط به هم همینطوری به ذهنم میرسه..

وضعیت دانش آموز ها واقعا خرابه از خراب ی چیزی اون ور تر اون از وضع انتخاب رشته اون از وضع کیفیت آموزش اون از وضع شرایط ورود به دانشگاه که هر روز ی قانون جدید و مسخره میزارن اونم از وضع خود دانشگاه

به کجا داریم میریم جدا اگه خودمون به فکر خودمون نباشیم هیچ کس دیگه ای به فکر ما نیست حتی والدین هم تا ی جایی میتونن مارو ساپورت کنن

باید فرار کنیم دوستان باید جنگل نشین بشیم و از میوه های وحشی تغذیه کنیم و شب ها توی غار با برگ درختان بخوابیم

شاید هم باید خودمون رو جمع کنیم و مثل انسان مسئولیت زندگی رو بپذیریم و شروع کنیم کار های نشدنی رو تا بشود

جمله بندیام چرا اینطوریه خودتون بفهمید