میلیون ها ستاره تو کهکشان وجود داره،اما وقتی هر کدوم کشف میشه با بقیه ستاره ها مقایسه نمیشه و به اندازه خودش زیبا،درخشنده و دوست داشتنیه. تاحالا ندیدم هیچ کسی بگه وای من از فلان ستاره بدم میاد،همه ستاره هارو تحسین می‌کنن با اینکه میلیون ها شکل از اونها توی آسمون وجود داره. هیچ کدوم از ستاره ها دنبال برتری نسبت به دیگری نیستن،فقط میدرخشن و میدرخشن و با ی انفجار عظیم به زندگیشون پایان میدن. من فکر میکنم ما آدما هم باید اینطوری باشیم. شاید هشت میلیارد آدم روی کره ی زمین وجود داشته باشه،اما هر کدوم به نوبه ی خودش می‌تونه بدرخشه. حتما لازم نیست ی سوپراستار واقعی در سطح جهانی بشه. میدونین چیمیگم؟ ستاره ها این مفهوم رو به من میرسونن که مهم نیست چقدر مشابه به تو وجود داشته باشه،مهم نیست چقدر برتر از تو وجود داشته باشه؛تو همچنان زیبایی و میتونی بدرخشی.

و درضمن یادتونه وقتی بچه بودیم،ی فانتزی ای بود که می‌گفت ی ستاره رو برای خودت انتخاب کن و شبا نگاهش کن و باهاش حرف بزن؟ وقتی تینیجر شدیم یهو ی موج شدید سلنوفیل راه افتاد(کسایی که ماه رو دوست دارن). ماه خوشگله ها منم تا قبل از اینکه به فلسفه ستاره ها پی ببرم دچار سلنوفیل بودم. ولی خب ی جوری نیست؟ماه یدونه ست و کلی آدم دوستش دارن دقیقا شبیه رابطه بین سلبریتی و فن هاشه. چرا ما آدما نمی‌ریم بگردیم بین آدمای عادی دیگه و بین اونا آدم مورد علاقه مونو پیدا کنیم ؟حتما باید تمام احساساتمون رو خرج سلبریتی ای کنیم که مرده زنده ما براش فرقی نداره؟(منظورم این نیست که این کار اشتباهیه ،کلی سلبریتی هست که من خودم دنبالشون میکنم و زندگیشون برام الهام بخشه) وقتی میگردیم و تو آسمون ستاره ی‌ درخشنده ی خودمون رو پیدا میکنیم،خیلی کم پیش میاد یهو یکی بیاد بگه این ستاره هه مال منم هست(ستاره ها زیادن و تازه انقد ریز دیده میشن ممکنه باهم قاطی بشن)ولی وقتی میگیم وای ماه،صد نفر دیگه ام اینطورین که اوه اره خیلی زیباست. اما اون ستاره ی‌ درخشنده ی کوچولو فقط برای ما میشه،دقیقا شبیه آدم عادی ای که بین آدمای دیگه بهش علاقه مند شدیم. شاید کلی آدم دیگه شبیه آدم مورد علاقه ی ما وجود داشته باشه،اما اون برای ما تک ستاره ی‌ درخشنده ایه که بین کلی ستاره ی‌ دیگه پیداش کردیم.

پس سعی کنین هم خودتون ی ستاره ی درخشنده باشید،هم ی ستاره از بین میلیون ها ستاره ی دیگه برای خودتون انتخاب کنید تا مورد علاقه تون باشه.

حتما قرار نیست بگردید ی چیز عجیب غریب پیدا کنین و بهش علاقه مند شید. گاهی زیبایی تو سادگیه(تقریبا همیشه).

-

یکی از مشکلاتی که هیچ وقت حل نمیشه؟ گشنگی.

من جدا میخوام ژورنال/اسکرپ بوک درست کنم.

امیدوارم لیموشیرین نشه.

بعضی وقتا ی جاهای نابجایی حرف میزنم که بعدش دعا میکنم کاش لال میشدم.

بخاطر همین معمولا خیلی کم حرف میزنم.

در واقعیت البته نه مجازی.