لطفاً هرچه زودتر برای هم جعبه آلتوئید درست کنین. زمان بسیار زود میگذره و ما از آینده خبر نداریم.

اگه روزی رسید که کسی رو نفرین کردید و براش آرزوی مرگ داشتید،بدونید که از اول هم هرگز اون رو بخاطر خودش دوست نداشتید. مهم نیست، شما میتونید از اون آدم متنفر بشید، اما هرگز به نابودیش راضی نباشید؛اون وقته که شما میتونید مطمئن بشید اون آدم رو از اعماق قلبتون دوست داشتید. نگاه کنید. ببینید حتی با وجود تمام بی رحمی ها و بی عدالتی هایی که درحقتون کرد باز هم میتونید براش آرزوی خوشبختی کنید؟ درسته. اون زمان،زمانیه که شما مطمئن میشید که اون آدم رو همیشه بخاطر خودش دوست داشتید و نه چیز دیگه ای. احساس تنفر و نبخشیدن با نفرین و آرزوی نابودی تفاوت داره.

من میتونم همزمان از اون آدم متنفر باشم و نبخشمش اما براش آرزوی پیدا کردن ی ستاره ی درخشان رو هم داشته باشم. این میشه ی تراژدی دردناک همراه با علاقه ی عمیق و خالص.

فعلا از خودم متنفرم تا ببینم در آینده چی‌ میشه.

من برات شی‌اون بودم،ولی تو بئوم‌سوک عوضی رو دوست داشتی.

وقتشه انیمه دیدن رو شروع کنم. خدانگهدار زندگی خاکستری.

اصلا بدرک. آدم جالب و فوق‌العاده ای مثل من نباید ام سهم آدم ناجالب و مزخرفی مثل تو میشد. من باید با گربه های طوسی و نارنجی و مشکی دوست بشم.

قرار نیست چسناله کنم و بگم وای زندگی وحشتناکه من بدون اون آدم (مثلا) میمیرم. نه اصلا هم اینطور نیست. تنها چیزی که بدون اون میمیرم اکسیژن/آب/غذا عه. اما بحث ،بحث انتظارات برآورده نشده ست،ی ناامیدی مه مانند که اطرافت رو برای مدتی میگیره. غم و ناراحتی ای که تورو به سمت بزرگسال شدن میکشونه. همه ی اینا طبیعیه و از هر 10 تا انسان، 11 تاشون همچین تجربه ای رو داشتن. این تجربیات لازمه برای بقا،زندگی در بزرگسالی و بدون کمک و حمایت والدین و مراقبت از خودمون در برابر انسان های سود جو و عوضی. ولی خب بازم انسانه دیگه،ی سری احساسات داره که باید تخلیه شون کنه. پس اگه اون انسان بر حسب اتفاق درونگرا هم باشه شدیدا ، نتیجه ش این میشه که ی دیلی میزنه و اونجا چرت و پرت میگه. قبلاً فکر میکردم بدون اون آدم جدا ممکنه بمیرم ولی وقتی یکم گذشت فهمیدم انسان فقط بدون اون سه تا چیز میمیره. اگه جدیدا آدمی رو از دست دادید جو نگیرتتون که چند وقت بعد به خودتون می‌خندید و خودتون رو ی دلقک به تمام معنا می‌بینید. اما این حقایق هرگز باعث نمیشه وجودیت اون علاقه خالصانه زیر سوال بره. همه چیز درهم برهمه و هیچ توضیح منطقی و واضحی وجود نداره. میتونیم بابتش گریه کنیم یا اینکه سرمونو بکوبیم به دیوار.