امروز در حالی که وسط گرما و استرس برای دیر رسیدن برای جایی که یه هفته‌ی تموم براش هیجان زده بودم داشتم توی ایستگاه اتوبوس به روباه سوخاری تبدیل میشدم خانوم بزرگ مهربون بهم آب‌نبات نارنجی درست مثل رنگ دم پشمالوی خودم، مارک مورد علاقم رو بهم عیدی داددددددد! ولی اونقدری با دیدنش چشمام برق زد و دهنم آب افتاد که قبل از اینکه بخوام نشونتون بدم دولپی خوردمش!

خب... همینا.....🙄 فک کنم.

این چند روزه که نیستم (فیزیکی نیستم؛ وضعیتتون رو چک می‌کنم از کانالاتون و پی‌وی‌هاتون)، احساس می‌کنم یه سری‌هاتون خیلی خوب نیستین یا تحت فشارین..... احتمالا هر کدوم با دلایل مختلف. ولی...... مطمئنم همتون از پسش برمیاین. (: پس به خودتون غم راه ندین..... غصه‌های این جهان هر چقدر هم که بزرگ باشن، بالاخره می‌گذرن. و همین بس که بعد از واقعه‌ی عاشورا، ما هنوز هم غدیر خم رو جشن می‌گیریم... پس شجاع باشین... به خدا توکل کنین... و مطمئن باشین که تنها نیستین. (:

ناراحتی یه احساس طبیعی ئه... که حق دارین تجربه‌اش کنین. و حقیقتا... اون هم یه نعمت از طرف خداست. کسی که گریه نکنه، ارزش خنده‌هاش رو نمی‌دونه... ولی امیدوارم؛ بعد از سختی‌هاتون، چنان آرامش و شادی رو تجربه کنید که از خنده اشک بریزین. (: تمام کسایی که این پیام رو می‌خونین؛ چه کانال من عضو باشین، چه نباشین.

و برای یه نفر هم......

روبی می‌ره یه سفر بلند مدت به تنهایی می‌دونم برای کسی مهم نیست، اما فقط همین که برمی‌گردم :» اگه کسی پی‌وی یا ناشناس کاری داشت همونجا جواب میدم~ ( هر چند می‌دونم کویره... ) راستی... عیدتون مبارک ~

اصلا اینطور نیست که مهم نباشه..... ولی هر جوری که راحتی. امیدوارم زمان مفیدی رو بگذرونی... و احساس تنهایی نکنی. کسایی که باعث میشن بقیه احساس تنهاییشون رو فراموش کنن، مستحق نادیده گرفته شدن نیستن... (:

داستان‌های بچه‌های نویسنده رو سیو کردم که بخونم؛ فعلا نشده که بتونم. واسه همین اونا رو همزمان با خوندنم می‌فرستم.🤝🏻

و در نهایت....... بنده یه مقداری احساس خستگی دارم. حقیقتا دلیل نمیشه چون ساعت 2 ئه خوابم بیاد😔* و مطمئن نیستم کِی می‌تونم راحت جواب پیاماتون رو بدم... ممنون که درکتون انقدر بالاست و تحملم می‌کنین.🥲🙏🏻

شبتون بخیر...