بچه ها واقعا ترکیب biology + horror هیچوقت قرار نیست ناامیدم کنه

کاش بیشتر به اون دانشمند دیوونه ی مذهبی پرداخته میشد فقط ): ربع ساعت آخر فیلم بود فقط ولی کل فیلمو مال خودش کرد

Me in the middle of a literal war just because i found home empty:

کاش نمی‌دونستم

اینکه می‌دونم و بابتش هیچکاری نمیکنم وحشتناکه

نمی‌دونم مشکل از کجاست انگار گرد بی حوصلگی پاشیدن همه جا. صبح بیدار میشم، چایی کیسه ای مورد علاقم هست، فنجون مورد علاقم رو اُپنه، میزم تر و تمیز منتظرمه، آب گرم واسه حموم آمادست، حتی چشم انداز یه روز فعال وجود داره. همه و همه ی اون چیزایی که آدم برا شروع روزش و انجام کاراش لازمه هست ولی بازم یچیزی درست نیست بازم نیرویی که منو به پتو و تختم قفل میکنه قویتره «چرا» ها تو ذهنم میپیچن و جواب من به همه ی اونا یه راند دیگه از خوابیدنه فک میکنم قبلا اینجا گذاشته بودمش ولی تاحالا هیچوقت انقدر شدید به این باور نرسیده بودم که ذره ذره وجود من از بی حوصلگی ساخته شده.

Me core: ( قهقهه زدم )

معمولا من زیاد حوصلم نمیشه درمورد آدما حرف بزنم یا اگه ازم بپرسن بهشون میگم که نظر خاصی درموردشون ندارم. نه که نداشته باشم، فقط وقتی مجبور به حرف زدن بشم حرفام نمیان ولی اگه خودم یهو شروع کنم، یااون شخص برام جالب باشه دیگه همینطوری هرچی که از مدتها درمورد اون شخص تو ذهنم تلنبار شده بوده رو میگم که خب از بعضیاش هم خودم سوپرایز میشم هم طرف-

The autopsy of Jane doe

یکم حوصله سربر بود ولی ایده داستانشو خیلی دوست داشتم هرجا موضوع جادوگرای سیلم مطرح باشه ما کی هستیم که مقاومت کنیم دربرابرش☝🏻